opoegaatdigitaal.punt.nl
Laatste artikelen

Naar mijn gevoel was het vrijdag pas echt vakantie.... de eerste dag die zo'n echte vakantiedag was waarop ik op de fiets stap zonder horloge en wel zie wanneer thuiskom. Normaal heb ik dat soort dagen regelmatig in de vakantie, nu kwam het er niet van omdat alles een beetje anders liep dan de bedoeling was.  Mijn weekje (of langer) naar Edwin heb ik ook even uitgesteld, mijn treinreisje dat ik van plan was ook, ik zou nog bij iemand patat uit de airfryer eten, maar ik heb pas ruim een week geleden voor het eerst gebeld om een afspraak te maken...... en kreeg geen gehoor, meerdere keren geprobeerd. Vrijdag kwam ik haar tegen, maar dat ging zo vlug, ik zag het te laat..... allebei op de fiets....dus nog geen afspraak en nu zijn  er alweer andere andere afspraken. Ik heb veel minder in de tuin gedaan dan de bedoeling was, maar mijn tuin is prachtig groen.... met vooral haagwinde! Zo zijn er veel dingen. Mijn vakantie bestond uit een aantal bloedneuzen, daar ga ik verder niet uitgebreid op in, dat heb ik al genoeg gedaan, maar daardoor heb ik toch veel dingen niet gedaan..... het werd afgeraden om veel te bukken, zwaar te tillen, te hoesten, heet te douchen of baden en nog veel meer..... dus toen het allemaal erg snel achter elkaar kwam heb ik mij daar maar zoveel mogelijk aan gehouden. En bij Edwin slaap ik altijd op de bank.... ik moet er niet aan denken om daar in mijn slaap een bloedneus te krijgen... nee, nog maar even wachten tot ik het vertrouw. Ook in mijn vakantie een crematie en een begrafenis.... dat hoort ook bij het leven, maar allebei in de vakantie is wel wat veel. 
Een deel van de vakantie was ik aan het zoeken naar mijn autosleutel..... ik miste hem toen ik naar Edam zou rijden om te condoleren..... ook een snikhete dag. Mijn buurman bracht mij toen even snel! Weer thuis zocht ik mijn reservesleutel op, zocht nog een beetje en daarna zocht ik alleen maar als ik een ingeving kreeg. Toch merkte ik dat ook als ik niet zocht mijn ogen toch steeds iets leken te zien. Ruim 5 weken nadat ik hem miste (dat is bijna 6 weken nadat ik hem op een onvindbare plaats plaatste) dacht ik aan een plek waar ik wel eerder gekeken had, maar op de tast..... nu keek ik grondiger en ja hoor..... pak van mijn hart, GEVONDEN!  

Vrijdag was het nog wel warm, maar niet zo erg als donderdag...... het was bewolkt.... soms nauwelijks, soms flink bewolkt.... de lucht was niet zo hemelsblauw, de zon brandde minder..... wat een opluchting. Even naar de supermarkt..... lekker buiten, het zonnetje was juist even weg..... en later weer terug. Ik wilde weer gaan fietsen, maar niet midden op de dag en vertrok pas oom kwart over vier. Niet zo ver zou ik gaan, gewoon even lekker over de dijk, wat ik zo vaak doe op een warme vakantiedag. Zonder op de tijd te hoeven letten. Om die tijd was er nauwelijks bewolking, maar toch was de zon minder fel.... voor mij veel aangenamer. 

Het ging lekker, toch maar wat verder...... naar dat bankje waar ik een dag eerder even een drinkpauze nam..... jammer... het bankje zat vol.... onder aan de dijk zijn nog wel picknicktafels, maar onder aan de dijk is minder wind.... nee.... even verderop was ook een picknicktafel, op een grasveldje, wat verder van het water af, maar op dijkhoogte. Daar zat niemand dus ik heb daar heerlijk een tijdje gezeten. Lekker rustig.... er kwam wel veel verkeer langs. er is daar een driesprong, dus ze komen van meer kanten, maar soms kwam er even helemaal niets, dan hoorde ik de meerkoeten verderop in het water hun gekke geluidjes maken. Er vlogen veel koolwitjes, meeuwen zijn er altijd, ik zag een reiger en een roofvogel. 

 photo fietsen 014p_zpswulrvaap.jpg

 

 photo fietsen 021snP_zps8i0yiso4.jpg

 

 photo fietsen 005p_zpsikcar3up.jpg

 

 photo fietsen 022p_zpson1fvxgo.jpg

 

 photo fietsen 026p_zpsssnfnhge.jpg

Mooi, zo'n rijtje wolken in een blauwe lucht. 

 photo fietsen 027p_zpswquzsenj.jpg

En in de verte ligt Almere. 

 

 Er kwamen meer wolken, het was nog steeds heerlijk, maar ik besloot toch weer richting Monnickendam te fietsen..... "mijn bankje" was nu vrij.... dan daar ook maar even zitten..... gezicht in de zon, de wolken waren weer voor een deel verdwenen.... een heerlijk plekje! Er kwam een fietser aan die even op de kaart naast mij wilde kijken. Hij sprak Engels tegen mij.... mooi, daar kan ik mij gewoonlijk goed in redden. Er kwam nog iemand, ze hoorden bij elkaar en hij legde haar in het Duits iets uit..... ja, dan raak ik in de war.... zijn volgende Engelse vraag beantwoordde ik in het Duits.... dat ging vanzelf.... hij keek mij verbaasd aan..... hij had niet verwacht dat ik Duits zou spreken.... nou dat doe ik ook niet...in elk geval niet goed en na dat Engels al helemaal niet..... ik gebruikte drietalige zinnen..... wel lachen natuurlijk. Wilde ik het dan maar in het Engels doen dan gooide ik er toch weer Duitse woorden door. Hij vertelde dat hij geen woord Nederlands spraak, maar als hij weer kwam zou hij zorgen dat hij wat in het Nederlands kon zeggen, dat vond hij wel zo netjes.... het minste was toch wel goedemorgen, goedemiddag en dank u wel.....  ik gaf hem gelijk, het is leuker om wel wat in de taal van het land waar je bent te kunnen zeggen. Ik probeerde uit te leggen dat Nederlands-Duits en omgekeerd zo lastig is omdat veel woorden op elkaar lijken, maar dan soms een andere betekenis hebben en dat ik vaak de neiging heb om heel nieuwe woorden te maken. Ik vertelde het weer drietalig, het werd een moeilijk verhaal, maar ik denk dat hij het uiteindelijk wel begreep.... ook dat ik altijd moet lachen als zij zeggen dat de hond "belt" omdat dat laatste woord bij ons iets anders betekent...... ja, dat begreep hij..... bij ons was het dus net als in het Engels.....  

 photo fietsen 035p_zpssqtodh02.jpg

 

 photo fietsen 030p_zpsrsbdglep.jpg

Marken

 

 photo fietsen 041p_zpsvtgcguaa.jpg

 

Ik ging weer verder, nog even met een kleine omweg, nog even de winkel in waar ik langs kwam en toen naar huis..... ondertussen was het echt bewolkt,,,, even helemaal geen zon meer.....kwart voor 7 was ik weer thuis..... een echte vakantiemiddag..... jammer dat volgende week alles weer begint..... naar mijn gevoel veel te snel! Ik heb al besloten om later gewoon een week of iets langer vrij te nemen.... er zijn toch wat dingen die ik nog doen wil! 


 

Zaterdag stond er wat anders op het programma..... één van de leden (ook nog een beetje familie van mij, een kleinzoon van een neef) van onze slagwerkgroep trouwde en daar hoort een serenade bij. Dat is moeilijk in de vakantie, er is altijd kans dat er veel mensen weg zijn. Zelf ben ik lang geleden ook in augustus getrouwd en toen waren er nog best veel mensen, maar het zal niet altijd lukken.  Ik meldde dat ik er zou zijn, maar dat ik er wel zelf op de fiets naartoe zou gaan! Later kwam het bericht dat we gezien de warmte in korte broek mochten (i.p.v. een langr zwarte pfffffff), en dan de polo van de vereniging erboven, Goed idee! 

Ik vertrok ruim op tijd..... ik zou daar in de buurt wachten tot de anderen kwamen, want het was niet de bedoeling dat ik mij al liet zien. De polo stopte ik nog even in de tas, die trok ik later wel over mijn hemdshirtje aan. Het was in Katwoude.... een stukje fietsen van niks..... ik ga door Monnickendam heen, aan de andere kant er weer uit, rechtsaf een klein stukje langs de N247 (100 meter?).... (op dat stuk is er aan twee kanten fietspad, maar doordat ik door Monnickendam rij zit ik meteen aan de goede kant van de weg) en dan weer rechtsaf en na tweehonderd meter de dijk over en dan sta je op het terrein van dat restaurant.... nou, dat is te doen. Er stond nogal veel wind waardoor het niet te heet werd. heerlijk! Ik was wel erg vroeg en wachtte eerst even op de hoek, later wachtte ik bij de oprit en daar voegde zich al snel iemand bij mij.... samen gingen we de dijk over en bleven staan op een plek waar we niet teveel opvielen..... er kwam er nog één en daar kwam mijn saxmaatje..... in een mooie jurk, heel feestelijk, want zij was op het feest..... zij is verhuisd naar een andere plaats en is geen lid meer helaas, maar ze wil wel invallen als dat nodig is en nu zou ze ook meedoen..... er moest alleen even voor een instrument gezorgd worden, want dat was natuurlijk ingeleverd. Ik ging alvast mijn instrument uitpakken.... ik had even een andere sax in mijn rugtas gedaan, eentje waar een harp (klem voor muziek (meestal) aan het instrument) op paste, mijn eigen sax heeft daar zo'n verschikkelijk klein gaatje voor, daar kan ik geen harp inschuiven. Mijn saxrugzak past in mijn fietstas en kan ik goed vastzetten, mijn koffer niet.  Keurig mijn harp mee en mijn marsenboekje...... maar er was toch iets misgegaan...... mijn rietbinder zat waarschijnlijk nog in de koffer..... ik had niet gezien dat die blijkbaar van het mondstuk afgevallen was. Zonder dat is er niet te spelen. Wat nu? "Misschien met tape" opperde de tenorsaxspeler.... "of elastiek".... ja, voor heel even zou dat misschien wel kunnen, we hoeven niet veel te spelen, maar waar haal ik dat vandaan? Hij ging ergens vragen en kwam met een elastiekje terug.... stevig erom..... het riet verschoof wel snel, maar goed, dan maar steeds weer rechtzetten, ik kon spelen! De vader van mijn saxmaatje haalde een slangenklem uit de auto en met een schroevendraaaien deed hij die er stevig op! Dat ging goed, perfecte oplossing! Ik moest mijn fiets nog wegzetten, maar dat was wat lastig met de sax om mijn nek en bovendien zouden ze mij dan al zien.... geen punt, dat deed de zus van mijn saxofoonmaatje..... mijn tas wilde ze ook wel bij zich houden (die liet ik liever niet in mijn fietstas), maar er kwamen net meer leden aan die voor hun auto een net vrijgekomen plek dichtbij vonden. ..... die wilden hem wel in de auto bewaren zolang. Nou.... ik werd aan alle kanten geholpen, niks te mopperen dus! Daar kwam de sax voor mijn maatje... zelfs aan een marsenboekje was gedacht.... maar geen harp..... geen probleem, ze keek wel met mij mee! Het viel mij mee hoeveel leden er waren! Vreemd gezicht al die korte broeken in allerlei kleuren, ertussen mensen in feestkleding omdat die ook gast op de bruiloft waren en voor ons een schitterend bruidspaar.... wat een prachtjurk! De gasten zagen er ook geweldig uit, zo feestelijk, daar hou ik van.... kleding die bij de gelegenheid past! 

We speelden een paar nummers en na afloop feleciteerden we het bruidspaar, we mochten nog wat drinken, maar ik haalde mijn tas op en pakte de boel weer in..... slangenklem werd weer losgeschroefd.... nog even napraten en op de fiets terug. Weer een dag voorbij..... zondag nog maar net doen of het nog vakantie is..... maandag heb ik nog even niks, maar dinsdag is het echt voorbij! 



Reacties (4)

De warmste dag van het jaar en ik had een begrafenis. Ik zag het niet zitten om in mijn automobiel te stappen, tegen de tijd dat de meeste warmte eruit is sta ik al op Marken waar hij op het parkeerterrein vervolgens weer nieuwe warmte staat te verzamelen, de bus.... hm... al een beter idee, maar ik koos voor de fiets. Met auto en bus komt er ook nog een stuk lopen bij.... normaal geen enkel probleem, maar met deze temperatuur niet zo geslaagd.... nee, de fiets was beter! Boven op de dijk voel je elk zuchtje wind, dat moest te doen zijn. Alles bij elkaar 10 kilometer, want van mijn huis naar de dijk is al ongeveer 2 kilometer en op Marken rij ik ook nog bijna een kilometer.

Ik moest er naartoe vond ik, ik heb jaren met die man gewerkt, veel plezier gehad.... leuke jaren! De laatste jaren woonde hij in Monnickendam....in het verzorgingshuis, in een kamer met zicht op het zwembad waar we allebei gewerkt hebben, dat was leuk voor hem, kon hij het allemaal nog een beetje in de gaten houden. Ik ben er wel eens geweest.... veel te weinig eigenlijk.... ik was het wel vaker van plan, maar de week is altijd om voor ik er erg in heb. Hij had het vaak over zijn tijd dat hij daar werkte. Hij is 91 jaar geworden, een leeftijd waarop er veel herinneringen zijn.

Ik was gelukkig niet de enige vroegere collega die naar zijn begrafenis ging, onze baas zag ik ook en een ander had gebeld dat hij met vakantie was, te ver van huis om even heen en weer te rijden. Natuurlijk werd dat begrepen en zijn telefoontje werd zeer op prijs gesteld. Het is het laatste wat wij doen kunnen, ik moest er gewoon naartoe. Zijn dochters ken ik ook allemaal, de één natuurlijk wat beter dan de ander. Ooit fietste ik eens met Edwin naar Marken en kwam hem daar tegen en ik werd uitgenodigd even wat te komen drinken.... leuk.... maar waar was Edwin nou gebleven? Hij bleek op verkenningstocht te zijn, hij zat op zolder. Niet de bedoeling natuurlijk en ik was dat ook niet van hem gewend, maar gelukkig was het ook geen probleem. Een prima collega waar we veel lol mee hebben gehad! Hij kwam doodleuk op zijn werk met een plastic tasje van de Centra.... met de Berenboot erop! Tsja, Markers zijn beren en de Marker boot is dus de Berenboot. We reageerden meteen en hij grijnsde.... ik vermoed dat hij dat tasje expres meenam.... kijken wat wij er over te zeggen hadden. Hij was rustig, maar toch duidelijk aanwezig... lachtte veel.

Het was thuis even zoeken wat ik aan zou trekken..... ik ben op de punt nogal ouderwets, ik hou niet van vrolijke kleuren bij zoiets. Een korte broek vond ik geen gezicht en al helemaal niet mijn lichtblauwe (die zit mij het prettigst).... een lange zwarte broek dan? Pfffff, te warm, zelfs die dunne die ik heb..... eigenlijk een 3/4 broek, maar bij mij is dat lang. Ik kwam eruit, ik heb een zwarte zomerjurk van luchtige stof..... beetje erg bloot aan de achterkant misschien, maar daar deed ik een mouwloos dun zwart vest voor in mijn tas, die zou ik er daar wel overheen doen.... is niet heel veel warmer en staat net even netter.  De dienst begon om 2 uur en vooraf condoleren..... ik wilde alle tijd hebben om rustig aan te kunnen fietsen, dus op het heetst van de dag was ik onderweg, goed ingesmeerd. Zoals ik al verwachtte viel het op de fiets wel mee, de zon trachtte mij te braden, maar de wind bluste het brandje.... ik had geen drinkpauze nodig. Ik was erg vroeg bij de kerk, maakte mijn kleding verder in orde, dronk een flesje water en zocht een schaduwplek in de buurt om even een broodje te eten, want voor vertrek eten was te dicht op mijn ontbijt, dus ik had wat in mijn tas gestopt. Ik zag iemand naar binnen gaan en er kwamen nog 2 mensen aan.... oké, dan kan ik ook wel gaan.... eerder had natuurlijk wel gekund, maar ik heb liever dat er al meer mensen zijn. Ik kwam gelijk met een stel aan en de man zei: "Hé, een Martis" "Ja, dat klopt!" was mijn antwoord...... "Zus van Jan"...."is het te zien?" ...: Ja, hetzelfde gezicht!"....  even later zat ik achter hem.... hij bleek mijn broers leeftijd goed te weten en dat hij in mei jarig was... "Dit wordt bijna eng!" "Ik zat bij hem in de klas, vandaar!" "Oooo, ja, dan begrijp ik het".... maar ondertussen dacht ik...'zat Jan met een Marker in de klas? Dat zal dan op de Mulo geweest zijn, want op de lagere school zou onlogisch zijn.....'  "Jullie woonden eerst in het Zuideinde, daar ben ik vaak geweest " ging hij verder.....' huh? wie is dat dan?'vroeg ik mij af..... ineens keek ik hem eens goed aan.... het kwartje viel! Het was een Monnickendammer die al jaren op Marken woont...... zijn gezicht was een stuk voller geworden, maar nu ik het wist herkende ik hem toch wel! Ik zie zijn gezicht van vroeger nog zo voor mij.... maar ja, mensen veranderen en ik had hem jaaaaaaaaaren niet gezien! 

 

Ondertussen ging aan de andere kant van mijn rij een ouwe klasgenoot van mij zitten....  en ik zag meer mensen die ik kende.....  dat is vaak zo met begrafenissen..... ik vind dat leuk en moeilijk tegelijk... best leuk om die mensen weer te ontmoeten, maar niet de gelegenheid om al te uitbundig herinneringen op te halen.  Het hoeft geen feest te worden, zeker van tevoren niet, na afloop is het al anders, maar ook dan hou ik het liever een beetje beperkt.... herinneringen ophalen of over heel andere dingen praten is prima, maar gewoon niet te uitbundig..... ik zal daar ook wel ouderwets in zijn, maar ik vind dat er genoeg dagen zijn waarop uitbundig gedaan kan worden en tijdens dergelijke gelegenheden mag het best wat minder zijn.  

De dienst duurde niet lang en we liepen in de brandende zon naar het kerkhof.... daar vond ik gelukkig een schaduwplek. Toen weer terug naar de kerk, daar stond mijn fiets en daar zou de koffie klaar staan..... iets drinken voor ik vertrok leek mij wel slim. Kon ik ook nog even met de familie van de overledene praten en hoe later ik terug ging, hoe groter de kans dat het minder warm werd.

Toen ik vertrok werd mij op het hart gedrukt door de familie dat ik rustig aan moest doen en ik verzekerde ze dat ik evt. rustpauzes zou nemen en wat drinken.... ik had al een halve doos tussues gebruikt om telkens mijn gezicht droog te maken.... er viel haast niet tegenop te drinken.  Twee korte drinkpauzes heb ik gehouden.... ik kreeg hoofdpijn, waarschijnlijk vochttekort..... ik dronk een halve liter..... het was te warm om langer te pauzeren, fietsend was het toch koeler.  De zon hed geen medelijden met mij, was niet van plan om een beetje te temperen, geen wolk werd in zijn buurt geduld.... de lichte verkoeling kwam van de wind en mijn ventilatorpet. Ik had wel trek in een waterijsje, maar wist dat ik die niet meer had.... gelijk maar even langs de supermarkt dan? hoe dichter ik bij Monnickendam kwam hoe duidelijker het mij werd dat ik beter naar huis kon gaan..... ik was gekookt en gebraden en helemaal gaar! Kleding uit (ja, gordijnen zijn dicht), voeten in een bak koud water, paar glazen water...... na anderhalf uur ben ik een beetje bijgekomen. Ik ga pas weer naar buiten als de zon onder is..... misschien even een wandeling.... als ik fut heb! 

Reacties (4)

Het hitteplan is weer van stal gehaald, het was gisteren al flink warm, maar vandaag wordt het nog warmen en morgen liggen de kippen gebraden in hun hok!

Van mij hoeft die hitte niet, maar ik zal het er mee moeten doen. Gisteren was ik naar een verjaardag, we begonnen met een barbecue....( je zal met dat weer maar achter de barbecue staan).... het was daar heerlijk in de tuin, want voor schaduw was gezorgd en rustig op mijn stoel zittend was het daar wel uit te houden. 's Avonds op de fiets naar huis was het heerlijk en ik wandelde nog even een rondje voordat ik naar binnen ging.

Vandaag heb ik geen verplichtingen, waarschijnlijk ga ik nog even boodschappen doen, maar als de fut er niet is kan ik het uitstellen..... het brood is op, maar ik heb allerlei crackers en roggebrood in huis, dat kan ook. Aardappelen, worteltjes en komkommer heb ik nog, evt. staat er nog blikgroente in de kast,rijst en macaroni, er zit ook nog wel wat in de diepvries....echt noodzakelijk zijn die boodschappen niet. Verder doe ik niet veel, ik heb voor de onderkant van mijn kamerraam een rietmat gezet... een extra brede, dus in dit geval extra hoog.... ik doe ook wel eens een autozonnescherm of zo'n glimmend ding voor auto's dat ook bij vorst gebruikt wordt.... het is maar wat ik het eerst tegenkom. Het scheelt een stuk! Mijn plantjes vinden dit ook wel lekker, want die stonden gewoon te verbranden. Mooi is niet belangrijk, de warmte tegenhouden wel. Mijn parasol staat ook al uitgeklapt om zoveel mogelijk zzonlicht tegen te houden, de achterdeur mag nu nog open, het is bij mij achter nu nog koeler buiten dan binnen, zodra het bijna gelijk is gaat de deur dicht! 

Morgen kan ik niet thuis blijven, dan heb ik een begrafenis en ik denk dat ik daar maar op de fiets naartoe ga.... ook warm, maar in de auto.... ik moet er niet aan denken! De route is over de dijk, het fietspad is er bovenop, elke windzucht is daar te voelen, dat is altijd nog beter dan in de warme auto onder aan de dijk (ik heb geen airco, normaal geen probleem, maar met deze temperaturen krijg ik het met open ramen tijdens zo'n kort ritje niet voldoende koel in de auto)..... gewoon bijtijds vertrekken zodat ik het rustig aan kan doen, voldoende drinken mee..... dat lijkt mij het beste! Thuisblijven is voor mij geen optie!

In "Opsporing verzocht"  werd gisteren een agante onwel..... door de hitte? Wie weet hoe lang ze daar al stond te wachten, wie weet hoe warm het daar was, misschien een beetje zenuwachtig, het kunnen allemaal redenen zijn waarom zij niet goed werd. Het gaat weer goed met haar heb ik gehoord, een oorzaak weet ik niet, maar dat is minder belangrijk. 

Hier staat al een bak klaar om met koud water te vullen als het mij te warm wordt.... voeten erin en afkoelen maar! Meer uit dan alles uit gaat niet, dus als mijn temperatuur naar het kookpunt stijgt is de de bak koud water nog de enige mogelijkheid.... o ja, ik heb ook nog coldpacks in de vriezer...... ik ben op alles voorbereid! En ik probeer mijzelf te vertellen dat het niet zo warm is...... ik hoop dat ik het geloof! 

Er zijn mensen die blij zijn met dit weer..... ik kan het mij eigenlijk niet voorstellen, maar ja, zij kunnen het zich waarschijnlijk niet voorstellen dat ik graag door de sneeuw loop. Ik moet er niet aan denken om nu op het strand te liggen...... eerst in een warme auto (of trein) er naartoe en nadat ik onderweg alvast gekookt ben kan ik aan het strand verder afgebakken worden.... nee, dank je wel, geef maar maar het strand in de herfst.... lekker even uitwaaien! Maar ik wens de mensen die dit heerlijk vinden veel plezier.... mijn tijd komt ook wel weer :D 

Op tv weer gezeur over de boerkini...... laat die mensen toch..... ik moet er niet aan denken om zoiets aan te trekken om te zwemmen of aan het strand, maar ik moet er ook niet aan denken om een bikini aan te trekken.... dat moet iedereen toch voor zichzelf weten? Net als de hoofddoek, ik vind het prima! De boerka vind ik minder geslaagd, daar kan iedereen zich onder verstoppen en dat geeft een onveilig gevoel..... maar zolang het gezicht te zien is mogen ze van mij aantrekken wat ze willen, zolang ze mij maar niet verplichten hetzelfde te doen. Er zullen heus wel vrouwen zijn die door echtgenoot of vader verplicht worden zoiets te dragen, maar er zijn er ook voor wie het echt vrije keus is..... dat is niet te zien! Verbieden vind ik op hetzelfde neerkomen als verplichten. Alles wat geen overlast veroorzaakt of gevaarlijk voor anderen kan zijn moet geen probleem zijn vind ik! Leven en laten leven!

Vandaag geen kaasmarkt (io.v.m. kermis in Edam).... komt mooi uit met dit weer! Volgende week alweer de laatste kaasmarkt en een week later een kaasmarkt in Purmerend.  Volgende week beginnen de muziekrepetities weer, dan wordt alles weer normaal..... jammer, de vakantie is naar mijn gevoel te kort geweest..... komt ook omdat veel dingen anders liepen dan de bedoeling was, daardoor heb ik allerlei dingen die ik van plan was niet kunnen doen...... dus waarschijnlijk neem ik later een week of iets langer vrij van alles, zodat ik niet tot volgend jaar hoef te wachten met mijn plannen. 

En nu is het tijd voor een 'bakkie'! 
 


Reacties (4)

Ja echt, ik kan in de regen lopen zingen...... zo'n regendag op z'n tijd vind ik niet erg en het hoort bij Nederland. Mij hoor je dus niet zo snel mopperen.... nou ja, als ik ergens naartoe moet en ineens een plensbui op m'n kop krijg dan mopper ik misschien even dat ik nat werd.... maar meestal kan ik er dan ook wel weer om lachen.

Ik vind het jammer dat juist de mensen die zo'n hekel aan regen hebben alleen de regendagen onthouden..... een paar jaar geleden hadden we een prachtig voorjaar en een mooie zomer, maar in augustus was er een regenweekje..... niet leuk als je met kleine kinderen in een tentje op de hei zit, maar die kans loop je nou eenmaal in Nederland..... maar ik vond het raar dat veel mensen het toen ineens over die slechte zomer hadden.... wat nou slechte zomer, het was prachtig op 1 week na! Dat kan net de verkeerde week zijn, dan is dat pech.... maar het is dan nog geen slechte zomer!

Als het buiten niet koud is vind ik regen niet erg (meestal), als het koud is is het minder geslaagd.  Vaak krijg ik de neiging om niet alleen te zingen, maar ook te dansen in de regen..... ik doe het niet..... ik weet dat ik niet kan dansen zoals ik zou willen en dan voelt het toch niet goed..... lichtvoetig over de plassen zweven gaat mij niet lukken. Tappen in de plassen..... nee,, vergeet het maar! Alleen een paar rare bewegingen maken is mij niet genoeg! 

Ik heb wel meer van die rare dingen... .... als ik mij vrolijk voel wil ik graag radslag doen.... liefst een heel stel achter elkaar! Alleen..... ik kan geen radslag, ik heb het nooit gekund..... als kind lukte het mij al niet... waarschijnlijk omdat ik wat bang ben uitgevallen met dat soort dingen, bang dat ik mijn hoofd stoot, bang dat ik raar val en wat breek, dat soort dingen.... voeg daar nog een enorme hoogtevrees bij en het is wel duidelijk dat ik geen gymtalent was! Ik was altijd blij met de grondoefeningen, daar hedden de meesten een hekel aan.... maar dat was veilig, dat durfde ik.... het klimrek durfde ik niet op.... als ze erg aandrongen kwam ik tot bijna een meter, maar dan begon ik te trillen en brak het angstzweet mij uit. Ik heb een meester gehad op de basisschool die het toch eens met mij wilde proberen....de beste man klom met mij mee, hielp mij overal mee en liet mij over dat hoge klimrek heen klimmen...... vreselijk (wel een erg aardige man trouwens), ik kwam er niet overheen... ja, wel over dat rek, maar niet over mijn hoogtevrees! Daarna was het hem wel duidelijk dat ik echt niet durfde en hoefde ik zoiets nooit meer te doen! Over de bok springen.... brrr..... het lukte mij niet, maar ook dat vond ik eng en doordat het niet lukte werd het nog enger en daardoor moeilijker.... ik kwam vaak bovenop dat ding terecht! Ik deed het echt niet als er niet minstens één bij stond om mij op te vangen. De kast.... ik knalde er gewoon tegenaan. Nee, dergelijke dingen hoef ik niet aan te beginnen! Alleen touwslingeren, dat vond ik dan weer wel leuk..... echt hoog was dat niet, maar het belangrijkste was: Ik was daar niet slecht in!!!! Waar anderen soms naar voren sprongen om de overkant te bereiken (de andere bank.... we sprongen van bank naar bank) wist ik dat ik naar achteren moest springen om meer vaart te krijgen zodat ik de overkant kon halen. De ringen gingen ook nog wel, zolang we geen rare toeren hoefden uit te halen.... ringzwaaien met halve draai, dat ging goed..... niet te hoog, maar dat had ik zelf in de hand. 

Dat dansen in de regen gaat dus niet gebeuren, want een wals of een foxtrot past daar niet bij (die kan ik dan weer wel, hoewel ik dat al jaaaaaren niet meer gedaan heb). Ik hou het maar bij zingen.... als niemand het hoort, want dat schijn ik ook niet te kunnen. Jammer, want ik zing zo graag! Het gebeurt zo vaak dat ik iets hoor waardoor ik aan een lied moet denken en vaak begon ik dat dan ook spontaan te zingen, maar het vele commentaar dat ik dan krijg is niet leuk.... ik moet mijn mond houden...... het blijft dan borrelen van binnen, ik wil zingen.... vaak als ik later alleen ben zing ik lekker hard, heerlijk, maar toch..... het spontane is eraf! Het voelt alsof er constant iemand op de rem trapt terwijl ik gas geef (dat had ik trouwens toen ik de eerste keer afreed, maar dat is een ander verhaal). Vroeger zong ik met mijn vader tweestemmig tijdens de afwas.... heerlijk (nee, niet die afwas, maar het zingen), mijn vader vond mijn gezang geen probleem, hij vond het leuk om zo samen te zingen. De rest van de familie vond het niet geslaagd. Op school werd een koortje opgericht..... ik moest voorzingen en werd ingedeeld bij de sopranen (tikkie te hoog voor mij vond ik zelf), de zangleraar vond het goed! Ja echt, dat zei hij!!! Ik bleef niet lang op die school en dus ook niet bij het koor, maar de gedachte dat die man het goed vond doet mij nog steeds goed. Ik weet dat ik met mijn stem geen groot gereik heb, vaak word er gezongen op een toonhoogte die voor mij niet gunstig is.... als anderen het geen goede toonhoogte vinden dan zing ik juist weer lekker. Dat maakt natuurlijk ook dat het niet altijd lekker klinkt, maar om nou na twee noten al te brullen dat ik mijn mond moet houden daar heb ik nog steeds moeite mee, maar dat ik geen geweldige stem heb weet ik ook wel. Doordat ik nooit mag zingen wordt het er ook niet beter op!

Lang geleden, Edwin was nog een ukkepukkie en speelde in de huiskamer, aan de andere kant van de kamer zat ik op de bank, tv aan en daar speelde een pianist allemaal bekende liedjes, automatisch zong ik mee, daar denk ik niet bij na, dat gebeurt gewoon..... na een tijdje kwam Edwin naar mij toe, keek mij eens zorgelijk aan, legde een hand op mijn schouder en zei: "Stil maar hoor mamma, die meneer gaat zodirect wel zingen!" Vond hij het nou ook al niet mooi? Zo'n ukkepukkie? Of vond hij gewoon de piano mooier? Dat kan ook natuurlijk! Wat er in dat peuterhoofdje van hem omging weet ik niet, maar voor de zoveelste keer in mijn leven was ik weer eens uitgezongen. Maar buiten in de regen   zing ik vaak toch zachtjes....en tijdens het stofzuigen kan ik lekker galmen, in de auto ook!  

Reacties (6)

 

Vaak lees ik een tekst anders dan hij bedoeld is..... gaat vanzelf!

 

Toen Edwin nog op de basisschool zat had hij wel eens briefjes mee waarvan ik mij afvroeg wat ze bedoelden, want ik zag vaak 2 (of meer) mogelijkheden..... vroeg ik het aan andere moeders dan waren ze verbaasd dat ik dat niet snapte, de anderen zagen maar één betekenis en dat bleek dan de juiste te zijn..... blijkbaar las ik TE goed. Edwin heeft dat ook, hij was nog jong toen hij verbaasd was over een kraam met wenskaarten hier op de markt: "Leen wenskaarten" ..... "waarom zou je wenskaarten willen lenen?" vroeg hij zich af, geen moment zich realiserend dat de man van de kraam Leen heette. Waarschijnlijk vond hij daarom dat de tweede verdieping de tweede kelder moest zijn.... er staat DIEP in en dan ga je naar omlaag en niet omhoog! Hij nam taal heel letterlijk, als iemand hem vroeg "Dat heb jij toch niet gedaan?" dan zei hij "ja" als hij het niet gedaan had. Hij had gelijk..... er werd gevraagd of hij het NIET gedaan had en dat klopte, dus "JA".... later leerde hij dat hij beter kon zeggen "Ja, dat klopt, dat heb ik niet gedaan!" omdat hij anders nooit begrepen werd.

 

Ik begrijp dat heel goed, zelf las ik van de week de tekst: "ik kwam.... ik zag..... en ik vergat wat ik wilde" ..... meteen dacht ik dat mij dat nooit lukt, als ik iets vergeten wil gaat het juist niet uit mijn gedachten, ik vergeet alleen dingen die ik niet vergeten wil, zoals waar ik mijn autosleutel gelaten heb! Door de reacties eronder begreep ik de betekenis die echt bedoeld werd: Het niet meer weten wat je van plan was.... waarom liep ik naar boven? Dat soort dingen.... echt, dat had ik niet door!

 

Ook in officiële papieren kom ik regelmatig dingen tegen die ik daarom niet snap of waarover ik twijfel omdat ik weer meerdere betekenissen zie. Soms is het echt een rare tekst, zo kreeg ik ooit een brief waarin stond: "De uitkering van de wees wordt uitbetaald aan de in leven zijnde ouder"...... daar kwam ik echt niet uit, want ik heb nog nooit een wees gezien met een in leven zijnde ouder..... kreeg ik nu wel of geen geld voor Edwin?

 

Als iemand schrijft "ik wil serieus genomen worden" zit de kans erin dat ik daar heel andere gedachten bij krijg, in de spreektaal is aan de klemtoon wel te horen wat er bedoeld wordt, maar als geschreven tekst..... het hangt van de persoon af wat ik er van denk vermoed ik. "Ik wil je kussen" begrijp ik alleen als er nog iets meer bij staat, want ook deze zin heeft twee betekenissen.

 

Soms heb ik wel degelijk door wat er bedoeld wordt, maar zie ik toch nog andere mogelijkheden waarvan ik weet dat dat de bedoeling niet kan zijn. Dat veroorzaakt binnenpretjes en is Edwin in de buurt dat weet ik dat er nog iemand is die dat ziet.

 

Door geen punten en komma's te plaatsen lees ik het ook vaak verkeerd, het één gaat in het ander over en ik heb er vaak een hele kluif aan om te ontdekken waar de punten en komma's zouden moeten staan, zodat het leesbaar wordt en begrijpelijk. Ook het verkeerd plaatsen van punten en komma's levert vreemde zinnen op. Het is wel eens moeilijk, dat geef ik direct toe, ik twijfel ook regelmatig of ik er wel of niet een komma zal plaatsen, maar ik plaats er in elk geval eentje als ik vind dat zonder de komma het verkeerd begrepen zou kunnen worden en als rustpunt in de zin waardoor de klemtonen op de juiste plaats komen, een ademhaling.

 

Ik denk ook in beelden en vooral in uitdrukkingen zie ik in gedachten vaak de letterlijke betekenis, natuurlijk weet ik wel dat die niet klopt, maar het is zo leuk! "Mijn oog viel ergens op"..... ja, dan zie ik mij in gedachten dat oog weer oprapen. "Hij slaat zich er wel doorheen" oké, ik krijg beelden door van iemand die wild om zich heen slaat terwijl hij zijn doel tracht te bereiken. Een "wildplasser" ik zie iemand ronddraaien en iedereen nat plassen alsof hij een waterkanon hanteert..... niet tegen te houden, schreeuwend.... wild dus. Bij een brillenkoker zie ik een pan op het vuur met water en brillen, snufje zout, beetje peper, misschien nog wat vermicelli.... lekker hoor! Wat dacht je van "Geld ophoesten"? "Een blikje uit het raam werpen"? "De hond in de pot vinden"?
Een oorlel is iemand een lel om zijn oren geven, een oorvijg dus, wat ik dan ook weer een raar woord vind. "Iemand met de nek aankijken" doet mij denken aan Edwin in zijn heel jonge jaren.... vaak verbaasde hij zich erover dat ik doorhad wat hij deed terwijl ik de andere kant opkeek en ik zei dan dat moeders ogen in hun achterhoofd hebben, onzichtbaar voor anderen.... een keer lag ik even lekker met mijn ogen gesloten op de bank, met mijn rug naar hem toe... toen hij heel zachtjes vroeg: "Mama..... zijn je achterogen ook dicht?"

 


Ook is een combinatie van woorden soms leuk, meestal alleen in de spreektaal, zoals een oudoom van Edwin die Aat heette, Edwin zijn oudoom Aat (automaat) dus. De man vond het prachtig toen Edwin zei: "U bent mijn automaat".

 

Veel mensen hakken woorden in tweeën.... ik vind dat raar en soms verandert de betekenis daardoor ..... vertrouwen en ver trouwen zijn twee heel verschillende dingen, net als daardoor en daar door, een potvis en een pot vis, achterzak en achter zak....... steeds vaker zie ik dergelijke woorden doorgehakt... niet doen!

 

Taal blijft moeilijk, maar ik vind taal vooral erg leuk..... ik vind het jammer als taal al te veel verhaspeld wordt. Op de lagere school had ik meneer Bakker, toen Edwin 30 jaren later op diezelfde school zat werd diezelfde man meester Bakker genoemd, Edwin en ik hadden hem allebei twee opeenvolgende jaren als meester..... van hem heb ik heel veel geleerd, ik denk dat mijn liefde voor taal daar (deels) vandaan komt. Ik herinner mij nog dat hij direct reageerde als iemand zei "Dat kost duur".... want het is "Dat is duur" of "Dat kost (veel) geld"... duur zit niet in je portemonnee, dus dat kan het niet kosten, geld wel! Ook "dat klopt als een bus" mocht niet, want het was "Het klopt als een zwerende vinger" of "Het sluit als een bus". Er zijn veel van die foute samentrekkingen, hij reageerde meteen als hij er eentje hoorde. Natuurlijk reageerde hij ook onmiddellijk (dubbel d, dubbel l..... door hem er ingestampt) bij een pleonasme (dubbelop) zoals 'een ronde cirkel'... misschien dat ik het daardoor ook meteen hoor als iemand zoiets zegt.

 

Van dialecten houd ik ook, maar ik vind wel dat mensen met een dialect ook (redelijk) fatsoenlijk Nederlands moeten kunnen spreken en schrijven, niet alleen dialect. Ook moet niet elke fout in het Nederlands toegeschreven worden aan het dialect.... dat is wel erg simpel.
Fouten maken we allemaal, daar valt denk ik niet aan te ontkomen.... maar van de één vind ik fouten erger dan van de ander.... sommige mensen moeten het goede voorbeeld geven, andere mensen verdienen hun geld met taal.... dan moet het goed zijn.... een klein foutje kan soms wel, maar het moet niet te gek worden. Maar als ik met vrienden of familie gezellig zit te kletsen moeten fouten geen groot probleem zijn.... zelf maak ik dan ook meer fouten dan tijdens een wat formeler gesprek.

 

Wat ik ook vaak zie is een buitenlands (meestal Frans) woord dat vernederlands is..... ik vermoed dat de schrijver wel weet wanneer het gebruikt wordt, maar de echte betekenis niet kent, zoals 'Wala" waar 'Voila" bedoeld wordt en 'Sjapo' voor 'Chapeau'.... als gekkigheid het expres verkeerd schrijven vind ik niet erg, meestal is dat wel duidelijk dan, dergelijke dingen doe ik zelf ook.... ik schrijf bijv. meestal niet 'Bye bye' maar maak er baaibaai van, soms in combinatie met 'zwaaizwaai' Vaak zet ik dat soort woorden tussen aanhalingstekens (baaibaai dan weer meestal niet), waardoor wel duidelijk wordt dat ik het expres zo schrijf.

 

Spelen met taal vind ik leuk, misschien dat ik daardoor cryptogrammen zo leuk vind. Echt goed ben ik er niet in, maar als ik er niet uitkom en de oplossing hoor/lees snap ik de gedachtenkronkel meestal wel!

 


Het volgende is een stukje dat ik in 2011 schreef..... daarmee wil ik besluiten:
Een tijdje geleden wist iemand mij te vertellen (en hij wist het heel serieus te brengen) dat hij ontdekt had dat kalfsoesters niet uit de zee kwamen en dat ossenhaas geen knaagdier was.
Deze verbazingwekkende mededeling zette mij aan het denken en ik begreep dat zemelen niet zeuren en de krenten uit een zakje niet gierig zijn.
Een schoolbord is niet bedoeld om je schoollunch op te nuttigen en een luier is niet de overtreffende trap van lui.
Ik wist al dat groentesoep van groenten gemaakt wordt, maar dat in koninginnensoep geen koningin te vinden is, net zoals tarwemeel gemalen tarwe is, maar kindermeel..... ...beslist niet gemaakt wordt van gemalen kinderen!
Ik verbaas mij erover dat het blik van een stoffer en blik slechts zelden van blik is en een gootsteen niet van steen.
Ik vind het wonderlijk dat een grootboek iets anders is dan een groot boek en dat een snelweg niet in rap tempo verdwenen is.
Het schijnt dat een slippertje meestal geen schoeisel is en een zijden sok is vaak geen voetbekleding en dan zelfs niet eens van zijde.
Een ezelsoor hoeft niet van een dier te zijn en een ezelsbruggetje is ook al niet wat het lijkt.
Een muggenzifter zeeft geen muggen maar is een mierenneuker en dat terwijl hij toch ook geen mieren neukt.
Een veldwachter had wel iets beters te doen dan te wachten in het veld en een verrekijker is geen toerist.
Een familiewapen is niet gevaarlijk en een afwas is niet af, want als die was af was was het geen afwas meer.... zucht.
Veel tafels kan je dekken, maar sommige tafels moet je leren.
Je hebt banken om op te zitten en banken om geld op te zetten.
Op een paddenstoel heb ik nog nooit een pad zien zitten en een pad volgen wil niet zeggen dat er een amfibie voorop loopt die de weg wijst.
Een brillenkoker is niet om brillen in te koken!!!
En is volledig nou vol of ledig?
Is guur het tegenovergestelde van onguur?
Een loopoor gaat er niet vandoor, netzomin als een loopneus en een wandelende nier (gelukkig maar, anders zou je de hele tijd bezig zijn je lichaansdelen bij elkaar te zoeken).
Een zuidwester mag je ook dragen als de wind uit het noordoosten komt.
Oordelen heeft helemaal niks met oorschelpen en lelletjes te maken, en oorschelpen vind je weer niet op het strand......... ..... pfff, wat is dat Nederlands toch moeilijk!

 





Reacties (12)

Zondag was Geurtje jarig en maandag begon ze aan een nieuwe leven.... ze kreeg een gastric bypass, een maagverkleining dus (iets ingewikkelder dan alleen een maagverkleining). Ik ken ondertussen veel mensen die het hebben laten doen en ze zijn er allemaal heel blij mee voor zover ik weet. Zelf hoef ik niet, maar hat is goed dat het bestaat, voor sommige mensen is dit echt de beste oplossing. Voor mijzelf zie ik nog teveel nadelen en ik vind het ook niet echt nodig, maar zeg nooit nooit en vermijd altijd altijd, als het echt noodzakelijk is, als het moet......... maar eerder niet. 

 photo GEURTJE._zpsnlxizp6l.jpg

Maar maandag was dus een dag van wachten..... wachten tot de operatie begon en wachten tot zij weer op zaal was. 

Dinsdag mocht zij naar haar huis, nu opknappen en wennen aan voedsel.... eerst vloeibaar, nu alweer vast. 
 

Geurtje, ik hoop dat je snel opknapt en dat het je brengt waar je op hoopt, wat ik al vaak bij anderen heb gezien. 
Sterkte Geurtje!

Woensdag ging ik weer naar Edam, het ging goed met mij, dus tijd om het weer te proberen. Het spetterde een beetje toen ik uitstapte..... toen ik naar de kaasmarkt liep ging het harder regenen en al snel spoot het water naar beneden.... geen plek om te schuilen, pas toen de regen minder werd en ik er al bijna was..... nou ja, laat dan maar! Ik had gelukkig mijn jas mee, dus was niet helemaal nat geregend, maar het water droop uit mijn haar en mijn rieten hoedje heb ik eerst maar aan een lessenaar te drogen gehangen.  Ik zat op een iets andere plek, dat kwam omdat er veel bugelspelers waren..... de klarinetten pasten er niet meer naast, die gingen recht naar achteren, waar ik normaal zit en ik schoof dus op. Achter mij drie trompetten en naast mij een euphonium die veel geluid voortbracht (wel een mooi geluid), geen buursax...... ik kon mijzelf totaal niet horen... geen idee of ik goed speelde en of ik stemde....zonder het te horen is een fout sneller gemaakt. Ik denk zelf dat het ook kwam doordat ik meer naar het midden zat, het geluid kan daar niet weg, blijft onder het tentzeil hangen en als ik aan de zijkant zit is dat ook een beetje anders. Maakt niet uit, ik heb mijn best gedaan, dit zal niet altijd zo zijn en we kunnen niet allemaal de meest perfecte pek voor onszelf uitzoeken.  Verder die dag niet veel meer gedaan, ik ben altijd gaar als ik terugkom. Ik moest via een omweg rijden..... ik wist dat onze straat en die ernaast een tijdelijke in/uitrit heeft sinds maandag de 8ste, want (een deel van) de weg die erlangs loopt wordt opgeknapt en  de weg ervoor ook (eigenlijk één weg, maar verandert bij mijn wijk van naam). Waar mogelijk zou gefaseerd gewerkt worden. Nou, dat zal dan eerst de ene helft zijn, langs onze eigenlijke in/uitrit en daarna de rest, kan de tijdelijke in/uitrit weer weg en dan moeten we omrijden.... geen probleem, het is een goede doorgaande weg. Maar ja, ik heb er niet voor gestudeerd..... ik denk waarschijnlijk te logisch (en velen met mij), maar als ik nu de straat uitrij (via die andere uitrit dus) kan ik niet links en niet rechts..... nou ja... een paar meter links en dan begint een oude nieuwbouwwijk, zeer smalle straten, veel eenrichtingsverkeer en daar moeten we naartoe! Dat is de enige aanwijzing die we krijgen, verder worden we geacht het zelf te weten. De meeste bewoners van onze straten zullen het ook wel redden, maar wat pijlen zou aardig zijn. Ik weet ook hoe het eenrichtingsverkeer daar loopt, ik heb er jaren gewoond. Terug is nog gekker, dat staat nergens! Mensen die het niet weten kunnen dit echt niet vinden. De overige afgesloten straten zijn via een andere route te bereiken, vlakbij de straat waar ik nu in moest stond een pijl met een 8 voor rechtdoor..... wie het niet weet zal dat volgen, maar wij moeten rechtsaf die straat in..... een straat met een uitritconstruktie en meteen links daar een parkeerterreintje.... als je niet bekend bent en aan komt rijden verwacht je niet daar in te moeten. Dan al snel naar rechts, want verder rechtdoor is eenrichtingsverkeer..... de volgende straat die kant op zou kunnen en de daarop volgende ook, maar wie dat probeert komt aan het eind op een éénrichtingstraat en mag alleen naar links..... aan het eind links en dan kom je weer uit waar je al geweest bent hahaha... rondjes rijden..... nee, nog een straat verder is de enige mogelijkheid, die is tweerichtingverkeer en aan het eind kan je gewoon rechtsaf...... die straat uitrijden en aan de overkant is onze nieuwe inrit dan te zien. Geen enkele aanwijzing!!!!  Zoek het maar uit!!! Eerder die week zouden buren iets bezorgd krijgen van Gamma (of zoiets)..... die werden gebeld, ze stonden een paar straten verder en konden niet in onze straat komen.... dat klopt... daarvandaan zijn wij onmogelijk te bereiken nu..... hij zal dus die pijl wel gevolgd hebben... logisch. Buurman is in zijn auto gestapt, heeft het hele eind omgereden en is voor de Gammawagen uit weer terug gereden, door al die smalle straatjes! Blijkbaar horen wij er niet bij in Monnickendam!

 photo afsluiting 001kl_zpspuwelzee.jpg

 

 photo afsluiting 004kl_zpst7jevnpo.jpg

 

 photo afsluiting 009kl_zps9x5vnor6.jpg

 Donderdag was een rustig dagje, het was herfstig. Echt Nederlands weer, zo ineens een veel koudere en natte dag..... ik hou er wel van.... soms komt het natuurlijk slecht uit, maar in Nederland loop je die kans als je iets plant. Zonder plannen is het gewoon een dag om lekker in huis te rommelen, wat opruimen of andere klusjes doen die zijn blijven liggen.... gezellig de kaarsjes aan en een film kijken of lezen.... ik vermaak mij wel op zo'n dag. 

Vrijdagmiddag ging ik Monnickendam in, het was weer visdag! Heerlijk weer, niet te warm en het was weer heel gezellig. Lange tijd met een Duits stel zitten praten, die man sprak goed Nederlands..... met een duidelijk accent, maar dat is niet erg. Hij was op les geweest, want iemand had hem gezegd dat als je als gast naar Nederland gaat dan moet je de taal leren! Hij kwam al 30 jaar met zijn boot in Monnickendam. Vroeg naar mensen die hij lang niet gezien had (en die ik even later tegenkwam hahah.... hé, ik had het net over jullie). Ik wees mensen de weg naar de rokerij waar ze makreel konden kopen en kocht  zelf ook zo'n heerlijk verse makreel.

 photo visddag 5 003kl_zpsk0ga7lmq.jpg

 

 photo visddag 5 010kl_zpsy3jdg1at.jpg

 

 photo visddag 5 025kl_zpsgmqwf8mu.jpg

 

 photo visddag 5 013kl_zpsfnndlrsy.jpg

 

 photo visddag 5 036kl_zpsevgxeya8.jpg

 

 photo visddag 5 043kl_zps6qmjsyyu.jpg

 Haalde daarna nog even een pakje op bij het postkantoor, kocht nog wat boodschappen en ging naar huis!

Zaterdag vroeg op..... Bob en Nelly kwamen met hond James. Bob is een oude klasgenoot van de lagere school en woont tegenwoordig in Brabant..... een jaar of wat geleden hebben we elkaar weer teruggevonden. Hond James is een geleidehond, want Nelly is blind. Maar James is al oud en kan/mag dat werk niet meer doen, een geleidekoningspoedel in ruste dus. Ik ging nog even verse broodjes halen..... haalde even de stofzuiger door het huis, dekte de tafel vast, zette lekkere dingen klaar, zorgde voor thermoskannen koffie en thee..... deed nog even een klein tukkie en toen was ik er klaar voor! Ik had verteld van de omleiding, hij heeft ook in die wijk gewoont, maar dat is bijna 50 jaar geleden en juist de straat die hij in moest is behoorlijk veranderd. Hij zag het voor een parkeerplaats aan en reed door, zoals de pijl aangaf en kwam ook aan de verkeerde kant van de afsluiting uit...... hij wist nog maar één mogelijkheid en kwam via het fietspad...... fijn dat het zo duidelijk aangegeven staat!  Maar goed, ze waren er! Lekker even een kop koffie en dan lunchen en heel veel bijpraten! Ze zijn net opa en oma geworden van een prachtige kleinzoon, wat heerlijk voor ze! James kwam constant knuffelen.... 'haal mij asjeblieft aan..... nee, nioet stoppen'.... zo'n lief dier! Voorheen ging hij vaak op zijn achterpoten staat en legde zijn voorpoten op mijn schouders, alsof hij dansen wilde, maar dat redt deze hond op leeftijd niet meer.  's Avond werd ik getrakteerd op een etentje, James bleef even alleen en wij gingen eten..... het was heeeeeerlijk!!! Ik denk dat we om een uur of 9 weer thuis waren.... nog even koffie, nog meer kletsen.... lekker ijsje toe en toen werd het tijd om te vertrekken.... hij wist nu de weg, ik hoefde er niet voor te gaan fietsen..... zou ik prima gevonden hebben hoor, geen probleem! 

Ik trok mijn nachthemd aan en deed de laptop aan....... heeee.... leuke foto.... kind gaat naar jarig neefje.... oeps.... verjaardag vergeten.... erger nog.... 2 verjaardagen vergeten! Allebei in Monnickendam en allebei zou ik een kaartje brengen..... het kan nog, het is nog geen 12 uur! Snel op de fiets en in een andere nieuwbouwwijl stopte een auto... raam open.... er werd gevraagd of ik Duits sprak.... nou, dat spreek ik alleen met veel fouten, maar ik doe mijn best..... zij vroegen mij de weg naar..... schrik niet.... het strand van Monnickendam! Nou, langs de Gouwzee zijn een paar strandjes..... maar 'het strand van Monnickendam' klinkt toch wat groter! Moeilijk, ik wees de weg naar de dijk.... daar achter zijn die strandjes, hoe hij daar verder komt mag hij zelf uitzoeken. Nou, dan wilde hij wel naar het centrum van Monnickendam en hij vroeg of hij daar al was..... nou nee.... rij dan dezelfde route, maar volg de weg langs de dijk en neem de rotonde voor driekwart.... ik vond het knap van mijzelf dat ik het woord driekwart in het Duits kende.... pas veel later kwam het lied "Zwei Hetzen in dreivierteltakt" in mijn hoofd.... daar had ik het dus van, waar operettes al niet goed voor zijn (hoewel het dan over een driekwartsmaat gaat, misschien gebruiken ze een ander woord als het om rotondes gaat). Hij reed weg en toen wist ik dat het fout was.... hij zou weer op dezelfde plek terugkomen! Ik postte één kaart en reed ook naar de rotonde.... hij kwam er net aan en ik gebaarde naar hem welke kant hij op moest.....hij zag het niet.... maar reed rechtdoor, dat was beter.... dan verderop links....  ik reed verder met de andere kaart en in het centrum kwam ik die auto weer tegen..... ik zei dat ik mij vergist had, maar dat hij nu in  het centrum was.... "Waar de bars zijn?" Jaa, hier vlakbij is al een bar" Geen idee hoe lang die open blijven, maar dat merkt hij wel.... ik ga de volgende kaart posten. Nog voor 12 uur was ik thuis.... alles op tijd gelukt! Niet dat het wat uitmaakte, want in beide huizen was het al donker, maar ik weet zelf dat ik nog op tijd was! 

En zondag had ik niks..... vroeg wakker, maar weer in slaap gevallen en nog eens en nog eens.... 's middags was ik weer bij kennis. Beetje opgeruimd, lekker gewandeld (en een hele kudde paddenstoelen tegengekomen).... een heerlijk ontspannen dagje.... klaar voor een nieuwe week!

 photo paddenstoelen 048kl_zpsqmfcmah8.jpg

 



Reacties (4)

 

 photo EHBO1klsn_zpsbhp6atzl.jpg

Ik ben blij dat ik nu een eigen EHBO-tas heb,,,,,niet meer lenen, maar gewoon altijd een tas in huis, met mijn eigen indeling, zoals ik het prettig vind, niemand anders die de boel door elkaar kan gooien of dingen gebruikt heeft zonder aan te (laten) vullen, met dingen erin die ik handig vind, ook al staat het niet op de lijst met dingen die aanwezig moeten zijn...... zo heb ik er bijv. oordopjes in zitten, want je zal maar ergens moeten EHBO-en waar je dicht bij een paar gigantische speakers staat en er zitten wegwerpwashandjes in,

 

 photo visdag 4 008kl_zpsi4ktnazo.jpg

 Vrijdag was ik weer de hele dag EHBO-er tijdens een Monnickendammer visdag. Het zonnetje scheen vrolijk, er waren prachtige wolken waarachter de zon soms schuilde waardoor het niet al te heet werd, de wind zorgde af en toe voor verdere afkoeling zodat het precies goed was.......... lekker voor de zonliefhebbers, maar ook lekker voor de mensen die het snel te heel vinden! 

 photo visdag 4 009kl_zps4cbmqr2p.jpg

Af en toe liepen we een rondje en gingen dan weer ergens zitten, graag waar het gezellig was natuurlijk. 

 photo visdag 4 002sn_zpsl0svxnoc.jpg

Knikkeren 

 

We liepen op de Gooische Kaai toen een man op een fiets naar ons toe kwam...."Bent u van de EHBO?" "Ja, heeft u ons nodig?" "Nee, nog niet" zei hij vrij serieus......... die moest ik even verwerken..... "Was u wat van plan dan?" "Nou dat niet, maar we zijn op een boot en mijn maat en ik hebben afgesproken gisteren om van zondondergang tot zonsopkomst wakker te blijven, de hele nacht dus...... ik kom net onder de douche vandaan, ik voel mij kiplekker, maar ik weet niet hoe het met mijn maat is"...."Nou, als hij slaapt, laat hem dan maar lekker slapen!"

 photo EHBO2klsn_zps3cnbazjy.jpg

Nou, dat was het enige EHBO-geval van de hele dag.... verder was het alleen maar eten, drinken en vrolijk zijn!  Er was weer een goed koor met gezellige liedjes http://www.zeemanskoorahoy.nl/ ..... hun lijflied zit nog steeds in mijn hoofd..... "Skillemedinky dinky dinky skillemedinky doo..... we love you.....skillemedinky"  De "viswijven" liepen weer rond met vishapjes en ze weten dat ik er gek op ben, dus ik werd rijkelijk voorzien van gerookte haring en makreel.

Vorige week kwam ik iemand tegen die mij vroeg de groeten aan een bekende van mij te doen, deze keer was er weer iemand die vroeg of ik de groeten wilde doen ..... als het goed is zie ik die persoon woensdag.....  zo'n hele dag rondlopen levert heel wat gesprekken op en dan krijg je dat.

 photo visdag 4 049kl_zps7zowayxw.jpg

 

 photo visdag 4 010kl_zpstqkess10.jpg

 

 photo visdag 4 018kl_zpsfjkir6e0.jpg

 

 photo visdag 4 023kl_zpsohiw0x0f.jpg

De vis wordt van boord gehaald 

 

 photo visdag 4 057kl_zpsby3ameui.jpg

De berenboot (de boot van en naar Marken..... Markers worden beren genoemd en deze boot lijkt ook nog op de berenboot.... vandaar) 

 

 photo visdag 4 066snkl_zpsmyjuewyf.jpg

 

 
 photo visdag 4 075snkl_zpsibvdjscr.jpg

 

 photo visdag 4 070kl_zpsyscxjuii.jpg
"Eeeeeeen troeter van Monnickendam...." was natuurlijk één van de liedjes die deze Troeter (Monnickendammer) zong..... ook zong hij liedjes samen met zijn dochter.
*
 photo visdag 4 049kl_zps7zowayxw.jpg
De proviandkar, geheel in stijl...... de medewerkers werden weer regelmatig voorzien van eten en drinken!

Muziek en zang, spelende kinderen, lekkere hapjes, gezelligheid, de geur van gerookte vis, de kraampjes met oude beroepen, de boten, het water.... de aankomst van de boot naar Marken en de Volendammer kwak, het naspelen en de uitleg van hoe het vroeger ging als de vis aangevoerd werd, de afslag, de stadsgidsen die klaarstaan om een rondleiding te geven.... die visdagen zijn geweldig..... vorig jaar voor het eerst en als het goed is wordt het steeds verder uigebreid/verbeterd. Nu was er al meer dan vorig jaar..... ik vind de boot naar Marken een aanwinst en de spelende kinderen vind ik ook prachtig om te zien! Bij mooi weer perfect, bij iets minder weer zijn er genoeg horacagelegenheden om naar binnen te vluchten als de bui losbarst en even wat te eten of te drinken! 

 photo visdag 4 079kl_zpsdj5o1y9y.jpg

 

 photo visdag 4 084kl_zpsv57dyzoa.jpg

 

 photo visdag 4 089snkl_zpsjtqqdork.jpg

Veel herinneringen opgehaald met mensen die ik lang niet gezien had, lekker op een hoge stoep gezeten in het zonnetje terwijl vlakbij het koor zong, een bankje hier en een bankje daar..... cappuccino op een terrasje bij Dolci & Gelatti https://www.facebook.com/pages/Dolci-Gelati/204785242890981?fref=ts ... beroemd om zijn ijs, maar de koffie en het gebak zijn ook heerlijk! 

 

Zaterdag had ik een verjaardag, het zou mijn eerste autoritje worden sinds de serie bloedneuzen (het gaat goed!) en daarom ging ik 's middags, zodat ik niet in het donker naar huis hoefde..... ik zie het niet zo goed in het donker, op bekend terrein gaat dat allemaal nog goed genoeg en dit is bekend terrein en niet ver, maar het zit nog in mijn hoofd dat ik zo ineens weer een bloedneus kan krijgen en aan de kant moet...... dat heb ik dan toch liever als het nog licht is...... met mijn neus mag het dan goed gaan, het onzekere gevoel is er nog..... als het één goed blijft gaan komt het ander ook wel weer goed, maar het heeft even tijd nodig. Er was afgesproken dat ik dan ook zou blijven eten...... kan ik geen bezwaar tegen hebben, lekker! We zaten in de tuin, er liepen hondjes en om die in de tuin te houden was er een hekje neergezet. De heer des huizes wilde iets uit de schuur halen, stapte over het hekje en stortte vervolgens ter aarde, bovenop de kaasstengels en -wafeltjes. Flinke schaafwond op zijn knie, ook zijn elleboog bloedde..... heb ik een dag eerder aldoor met mijn EHBO-tas lopen zeulen en niks te doen gehad, nu had ik mijn tas niet mee! Ik kan er ook niet veel aan doen, als iemand thuis is kan hij beter zelf de wond even goed schoonspoelen onder de douche en dat raadde ik aan..... of iemand dat advies opvolgt moet hij zelf weten, maar in elk geval maakte hij het schoon en kwam met pleisters beplakt terug. Ook al ben ik EHBO-er, zonder tas zijn mijn mogelijkheden ook beperkt (afhankelijk van wat iemand in huis heeft) en dit is iets waar ik niet meteen interessantdoenerig bij hoef te gaan staan. Schoongemaakt en pleisters geplakt (door zijn zoon geloof ik).... meer kan ik ook niet doen.  De kaasstengels en de wafeltjes waren er niet best aan toe.... de twee bakjes kruim stonden op tafel lekker kruimig te wezen.... een handje kruim is ook wel lekker. De kleinzoons kwamen eens kijken, die waren verderop aan het spelen geweest en hadden dus niks gemerkt.... de oudste keek eens of er wat te eten viel en keek verbaasd naar de kaasstengelkruim: "Waarom hebben jullie dat zo gedaan?" "nou, opa is gevallen en viel er bovenop!" Zijn ogen werden groot van verbazing...."Echt?" "Ja echt, kijk maar, hij heeft overal pleisters!". 

 photo EHBO3snkl_zpsrwtebfbz.jpg

Voor donker reed ik weer naar huis, gelijk even oud papier weggebracht dat al een week of 2 in mijn auto ligt..... ik was nu toch onderweg. Weer een leuke dag en nu is het een rustdag...... even niks.... nou ja, weinig, alleen als ik zin heb! 


Zoals meestal zijn er meer foto's te vinden op mijn facebook 


Reacties (13)

Al eerder schreef ik over opoe Pad (mijn overgrootmoeder), dus sommigen hebben een deel van dit verhaal al eens gelezen, maar het was zo'n bijzonder mens dat ik vind dat het best nog eens kan (die verhalen zijn te leuk om niet nog eens te vertellen), aangevuld met misschien weer andere weetjes, foto's en verhalen.

Opoe Pad heette eigenlijk helemaal niet zo, maar als haar kleinkinderen naar haar toe gingen liepen ze over een pad..... zo is het opoe Pad geworden.

Opoe Pad heette eigenlijk Geertje Jansen en is geboren op 13 maart 1864 als dochter van Jan Jansen en Maretje van Dok. Zij trouwde met Pieter Kroonenburg, zoon van een rijke hereboer..... helaas samen met zijn broer Jaap al jong wees geworden. Zij gingen het weeshuis in en de familie beheerde het geld en de boerderij. Toen zij uit het weeshuis kwamen kregen zij ieder ongeveer 1600 gulden en de mededeling: "Meer is er niet en het vee is doodgegaan!" ..... nou was 1600 gulden in die tijd wel veel geld, maar het had natuurlijk veel meer moeten zijn..... naar de oorzaak van dat te lage bedrag kunnen we alleen maar raden.

 photo goud van oud 001kl_zpswq6osthr.jpg

Opoe Pad

 

 photo goud van oud 002kl_zps73j2oz3n.jpg

Kees van Dijk

 

 photo goud van oud 003klsn_zps5uhzlwmw.jpg

Pieter Kroonenburg 

 

Opoe Pad kreeg twee dochters, Maria (Merie, mijn opoe, geboren 23 juli 1886) en Willempje (Wim.... spreek uit Wum). Merie had een groot beenlengteverschil en liep dus mank, Wum had allerlei vergroeïngen waaronder een heupafwijking en liep ook mank, zij leerde daardoor pas heel laat lopen. De kinderen waren nog heel klein toen Pieter stierf en Geertje achter bleef met de zorg voor deze 2 gehandicapte kinderen. Voorzieningen in welke vorm dan ook waren er toen niet, ze moest het allemaal zelf zien op te lossen. Zij ging "in de vis" werken, 's nachts, want dan sliepen de kinderen, dan kon ze weg! Zij werkte daar met vnl. mannen en ik vermoed dat het taalgebruik daar nogal ruw was..... in elk geval werd haar taalgebruik nou niet bepaald damesachtig. 

 photo 317482332_5_At9usn_zpsgfljvnsz.jpg

v.l.n.r. tante Wum, Opoe Pad en mijn Opoe van der Horst 

De kinderen groeiden op, Merie trouwde 20 augustus 1908 met Jan van der Horst en kreeg 8 kinderen, waarvan er één (Willem) stierf toen hij 7 maanden was. 

 photo goud van oud 008kl_zpsmadtcpin.jpg

Een jaar later hertrouwde opoe Pad met Cornelis (Kees) van Dijk op 18 november 1909. Volgens mij moeder was Kees een erg lieve man. Mijn moeder (Willemien, Wil)  was ook gek op opoe Pad..... van haar kreeg zij de liefde die zij van haar moeder niet kreeg. Thuis kon zij nooit iets goed doen in de ogen van haar moeder en dat zij vaak ziek was maakte het nog erger, want haar moeder vond dat maar lastig, medelijden was er niet en verwennen al helemaal niet. Als er iets gegeten werd dat mijn moeder niet mocht hebben dan had zij pech, dan at zij maar niet. Als opoe Pad hoorde dat mijn moeder ziek was bakte zij een biefstuk in de "beste butter" en bracht dat om het warm te houden tussen twee bordjes onder haar schort naar mijn moeder, met de woorden: "Hier, want van je moer zal je wel weer niks krijgen!" .  Overigens was mijn moeders vader (Jan van der Horst) een erg aardige man.

 photo goud van oud 006kl_zpssgejkcsi.jpg

 

 photo 299287229_5_x3Ol_zpsvouz5auu.jpg
Mijn moeder Wil met (opa) Kees.

Mijn moeder was graag bij opoe Pad en zij ging wel eens met opoe en tante Wum (die nooit getrouwd was en bij haar moeder bleef wonen) naar Amsterdam..... dat vond zij heerlijk.... totdat zij wat ouder werd en zij wat anders naar de dingen keek. 

Op een keer gingen zij in Amsterdam ergens lunchen..... toppunt van luxe..... er lag een kroket bij....."Wum, wat is dut?" vroeg opoe Pad en tante Wum die zich geneerde zei: "Dat is een kroket moeder!!" "Een kroket? Hm..... goed voor Kees" , en ze rolde het in een servet waarna het in haar handtas ging! 

 photo 317482331_5_at7S_zpsjsi1ikme.jpg

Tante Wum (Wim/Willempje Kroonenburg) 

Een andere keer zaten zij weer ergens te eten toen opoe Pad iemand van de bediening aansprak: "Mens, waar is hier de plee?" "Wat zegt u mevrouw?" "Nou, je weet wel, de wc!" "Ooooh.... mevrouw bedoelt het toilet".  De weg werd gewezen en opoe Pad ging op pad.... al snel kwam zij terug en riep al van grote afstand: "Wat denk je Wum? Er zit een wijf met een schoteltje, ze wil een dubbeltje hebben.... ik ga toch geen dubbeltje betalen om te mogen pissen?"  Ja, dat was typisch opoe Pad.... in haar woorden ruw (maar een klein hartje)! Mijn moeder was toen op een leeftijd dat zij door kreeg dat dit geen gangbaar gedrag was en om haar heen zag zij grijnzende gezichten aan de tafeltjes. Ze gingen naar buiten en volgens mijn moeder werden ze de hele route naar de deur nagekeken..... de trap af, de winkel door.... mensen hingen over de balustrade om hen na te kijken..... althans zo ervoer mijn moeder het en thuisgekomen bekende ze: "Ik ga niet meer zo graag met opoe naar Amsterdam!".

Kees stierf ook en opoe bleef met dochter Wum in haar huisje aan het Zuideinde, het huisje dat nu in het buitenmuseum van het Zuiderzeemuseum staat. Ik herinner mij het huisje nog een beetje van de tijd dat tante Wum er woonde..... wij liepen altijd door naar de keukenkamer, waar wij een glaasje oranje limonade kregen..... aan de wand herinner is mij een koperen salamander (niet een kachel, maar een koperen sier-salamander, wel meer mensen hadden dat toen)  met een doek erachter waar nog wat versieringen aan hingen, verder weet ik er niet veel meer van.

Mijn moeder trouwde met Cor Martis op 29 november 1945 en na enige tijd rondgezworven te hebben nadat zij op eigenaardige wijze dakloos waren kwamen zij in het Zuideinde te wonen..... mijn broer Mart (Matthijs 29-10-1947) was toen al geboren en een eerder kindje (Ansje) was in november 1946 geboren en slechts 2 dagen oud geworden. 

Mijn broer Jan werd in het Zuideinde geboren op 30-05-1949 ..... de twee broertjes vonden het heerlijk in de tobbe en regelmatig als opoe Pad langskwam zaten die twee vaak te badderen in lekker warm water, waarop opoe dan verbaasd riep: "Älweer in het water, waar is dat goed voor?"  



Ik heb opoe Pad helaas niet gekend, zij stierf kort voor mijn geboorte in mijn moeders armen. Een lief en bijzonder mens! 

 

Eerdere verhalen van zwart/wit met een verhaal zijn het eenvoudigst te vinden door in de groene balk op "zwart/wit met een verhaal" te klikken. 


Reacties (5)

Witheet ben ik...... woest! Of zoals ik als kind zei "WOETSK"  (mijn oudste broer had mij verteld dat kwaad in het Russisch 'woetsk' was, ik vond dat razend interessant en omdat ik een driftkikkertje was riep ik regelmatig dat ik woetsk was, tot grote vreugde van beide grote broers die dan niet mieer bijkwamen van het lachen, wat mij vervolgens nog woetsker maakte en die twee huilend van het lachen over de grond rolden......klein zusje pesten is zooooo leuk)

Het is ronduit een schande dat dit in mijn eigen huis gebeurt! Ik heb er alles aan gedaan om deze ellende buiten de deur te houden, maar mijn pogingen zijn mislukt. Zelfs ramen en deuren gesloten houden hielp niet..... ze blijven binnenkomen met hun nare gezoem! En terwijl ik mij zit te krabben en loop te mopperen zitten in de donker hoekje van de kamer, vlakbij de trap, een paar van die rotmuggen zich rot te lachen..... dat is nog het ergste..... het gezoem, het steken, maar dan ook nog uitlachen! Elke keer als ik de muggenbbq pak hoor ik een schaterlach vanuit die hoek.....die krengen weten dat ik ze toch niet te pakken krijg. Het enige voordeel is dat ik zo wel de nodige lichaamsbeweging krijg....... soepel mep ik naar links om vervolgens elegant over te buigen naar rechts..... maar moet dat nou midden in de nacht? Ik ga liever 's avonds een stuk wandelen, daar voel ik mij toch een stuk beter bij. Ik probeer ze in een hinderlaag te lokken...... ik verleid ze met mijn rechterarm..... een geliefkoosde plek om te steken...."Kom maar....lekker bloed voor je kleintjes..." roep ik, maar weer hoor ik ze schateren van het lachen...... eentje waagt het zelfs om een lange neus naar mij te maken..... wacht maar zespotig monster, als ik je te pakken krijg zwaait er wat! Dan kunnen jullie het niet navertellen..... als het aan mij ligt komt er geen nageslacht, daar doe ik hoogstpersoonlijk mijn best voor...... gelukkig is het niet strafbaar als ik jullie vermorzel of rooster..... ik mag mij helemaal uitleven op jullie en bedenk wel "Wie het laatst lacht lacht het best!"

Reacties (9)

Zo, nadat het toch wel heftig werd met de bloedneuzen (dinsdagnacht, dinsdagmiddag en velvolgens werd ik woensdagmorgen slikkend wakker omdat het mijn keel inliep doordat ik op mijn rug lag).... ik vond het tijd om weer een dokter te bellen! Mijn eigen huisarts is er nooit op woensdag, maar dat maakt niet uit, ik sprak met de assistente af dat de arts mij zou terug bellen tussen de middag. Keurig op tijd belde ze.... nam even wat dingen door met mij en adviseerde om 3 maal daags Otrivin (niet de zoutoplossing, maar die met xylometazoline) te gebruiken...... het doet de bloedvaten slinken en dat kan rust geven. Een week mag ik het gebruiken, niet langer, want dan kan het een tegenovergestelde werking hebben (doordat er gewenning optreedt en als er niet  gebruikt wordt zwellen de bloedvaten juist op en voelt het als een verstopte neus, vaak gebruiken mensen dan weer en zo blijf je doorgaan) en volgt er een verslaving met uiteindelijk vaak met bloedneuzen als gevolg. Ik zorg dat ik lange tussentijden heb..... liefst 10 uur.... dan is het iets minder dan 3 maal daags, maar het lijkt te werken...... daarna geen bloedneus meer gehad. Eerst telde ik de uren.... al 12 uur geen bloedneus, al 24 uur, al 30 uur etc.  het ging goed..... het is nu zaterdagavond en nog steeds geen bloedneus.... ik weet natuurlijk niet hoe het is als ik stop, maar mogelijk heeft het dan genoeg rust gekregen om wat sterker te zijn..... hopen maar. Ik durfde de deur niet goed meer uit..... ik vulde een linnen tasje met doos tissues, een oud handdoekje, gaasjes en Otrivin..... dat moet nu steeds mee, de noodtas! Woensdag niet naar de kaasmarkt geweest, die had ik een dag eerder al afgezegd gelukkig (anders had ik het waarschijnlijk onderweg gehad). Ik denk dat saxofoon spelen toch teveel druk op de neus geeft..... wat ik komende woensdag doe weet ik nu nog niet.... even afwachten nog maar. 

Maar genoeg over die rare neus van mij..... er is meer in het leven... (al beheerste het toch even mijn leven)!

Vrijdag was er weer een visdag, nummer 3 en ik zou EHBO-en! Ik ben de hele week op zoek geweest naar een vervanger of iemand achter de hand...... iedereen was met vakantie of moest werken.... maar uiteindelijk vond ik iemand die het evt. wel wilde doen, iemand die het niet gewend is te doen en zich daarom nog te onzeker voelt, maar toen ze hoorde dat de andere EHBO-er onze instructeur zou zijn wilde ze het evt. wel doen in dit geval, maar liever niet. Ik sprak af dat ik donderdagavond zou bellen hoe we het zouden doen ...... en ik vertelde haar donderdag dat het er naar uizag dat ik gewoon zou starten, maar vroeg of ze wel standby wilde blijven! Ik vertrok vrijdag met EHBO-tas en noodtas en had een heerlijke dag! Ik besloot niet rond te lopen, maar lekker op een bankje aan het water te blijven zitten..... rondlopen voegt niks toe.... het is een klein gebied, ze weten mij snel te vinden als ik daar blijf zitten, op dat punt is juist van alles te doen, dus dan word ik gezien. 

Jammer dat er een paar buien vielen, maar we konden schuilen...... zowel in het gebouwtje van de visafslag als vlakbij onder een parasol op een terrasje. Vlak voor ons neus werd een paar keer uitgelegd hoe het vroeger ging en het werd nagespeeld. Er kwam dan een Volendammer kwak aanvaren, de bel van de afslag werd geluid en de vis uitgeladen en geteld. Elke 200ste vis ging in een andere mand en werd aangegeven met "Kerf 'm"  ..... dat werd genoteerd en elk streepje was dus 200 vissen....een tal en dat kon ook nageteld worden door de vissen in het speciale mandje te tellen...... Ik kende het systeem, maar de getallen wist ik niet zo precies. 50 tal werd dan weer een last genoemd.

In Monnickendam veilde men de vis en met de visdagen kan er geboden worden op een makreel op de manier zoals het vroeger ging. Monnickendam had niet veel vissers, hier werd de vis geveild en verwerkt en we hadden scheepswerven (nu nog 1 rokerij en 1 scheepswerf), maar de vis werd vnl aangevoerd door schepen uit andere plaatsen, vandaar de Volendammer kwak die volgens mij ook in Monnickendam gebouwd is. 

Vroeger waren er heel veel rokerijen, wij woonden bij de haven en als de wind onze kant op was (kwam niet heel vaak voor) dan kon de was beter niet buiten hangen. Ik vond het wel lekker ruiken, maar de was hoeft er niet naar te ruiken. 

Een oude rokerij aan de haven is speciaal voor de visdagen weer in gebruik, zodat bekeken kan worden hoe dat ging.... veel foto's overal. Aan de andere kant van de brug wat rokers met een rookton..... bij een viskar wordt regelmatig vis schoongemaalt en op een stukje brood gelegd waarna "viswijven" met een blad rondgaan. Heerlijke makreel, ook pepermakreel.... jammie en gerookte haring.... deze keer ook gerookte droge worst. De Monnickedammer bierbrouwer staat er en nog zo het één en ander..... verderop is dan de mandenmaker en de zeilenmaker en nog een paar leuke dingen zoals kantklossen en je kan in monnikspij op de foto. Aan het eind liep ik nog een rondje en zag kinderen in kleding uit vroeger tijden die oude spelletjes speelden op straat. Elke keer is er een koor dat af en toe zingt, steeds leuke liedjes, veel meezingers..... gewoon allemaal heel gezellig dus, Op 19 augustus is er een streekwarenmarkt bij, vorig jaar was die apart. Goed om dat samen te voegen. 

Er is een mogelijkheid om tegen een vergoeding mee te varen met de Volendammer kwak en er is een boot naar Marken, ook leuk om daar even rond te kijken..... vanaf Marken kan dan de boot terug worden genomen (of de bus) of de boot naar Volendam. 

Vanaf mijn bankje heb ik veel kunnen volgen en ik heb toch nog een paar foto's gemaakt. Het was een heerlijke dag en ik voelde mij prima.... ik heb nog geen pleister hoeven uitdelen, dus het was alleen genieten!!!  Eten en drinken werd langsgebracht..... niks te mopperen!!!

 

 photo visdag 3 001kl_zpsnlubdaqd.jpg 
Op de achtergrond de Volendammer kwak
*
 photo visdag 3 002kl_zpsstd7rons.jpg

 

 photo visdag 3 003kl_zpsnry8k7o4.jpg

 

 photo visdag 3 004kl_zpsibc2m5a7.jpg

 

 photo visdag 3 005kl_zpssze6jph9.jpg

afd. Hygi:ene

 

 photo visdag 3 006kl_zps9opa5it1.jpg

De vismanden, de smalle mand was voor elke 200ste

 

 photo visdag 3 007kl_zpsio0cjafy.jpg

 

 photo visdag 3 008kl_zps5ffoiyjn.jpg

 

 photo visdag 3 009sn_zpstetzlksy.jpg

 

 photo visdag 3 010kl_zpsswlu2aaf.jpg

 

 photo visdag 3 011kl_zpsisgfwq12.jpg

 

 photo visdag 3 012kl_zpsjfpswjaq.jpg

 

 photo visdag 3 015kl_zpsyjhlhemw.jpg

 

 

 photo visdag 3 016kl_zpsfrctfbjr.jpg

 

 photo visdag 3 017kl_zps1zwyzcqh.jpg

Haal bij hem de kaartjes voor de boot naar Marken

 

 photo visdag 3 020kl_zps1eiaxk9c.jpg

Dit kwam ook even voorbij, kan je een aardig feestje op bouwen.

 

 photo visdag 3 021kl_zpsuph8iwou.jpg

De Marker boot. 

 

 

Reacties (4)
Abonneren/e-mail alerts
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
*****In de kantlijn*****
 
Photobucket
*
**********************************
Categoriën staan
onder aan deze kolom
 
************************************
 
 
Laat ik mij even voorstellen:
Ik heet Ans (Ansje Maria) Dekker-Martis
en ben op 9 oktober 1954 geboren 
in Monnickendam.

 photo 1044906_10200791034236639_1102065709_n.jpg
*
 photo 992839_10200786902573350_998816287_n.jpg
*
Ik ben de dochter van Cor (Cornelis) Martis en Wil (Willemien)
van der Horst, ik had twee grote broers: Mart (Matthijs) en Jan 
van bovenstaande foto leven alleen Jan (links) en ik nog 
*
 photo 993043_10200786911613576_639768545_n.jpg
*
 photo 1017173_10200786882852857_172305817_n.jpg
*
 photo 988659_10200786912773605_21004103_n.jpg
*
 photo 1012299_10200786910693553_699438933_n.jpg
*
 photo 1017270_10200786908693503_1658698489_n.jpg
*
 photo 270460_10200799560849799_1812155587_n.jpg
*
 photo 994274_10200786907053462_1868712388_n.jpg
*
 photo 390124_10200799563569867_4481387_n.jpg
*
 photo 1017052_10200799565289910_1857493238_n.jpg
*
 photo 1011394_10200786899133264_165352821_n.jpg
*
 photo 1013827_10200786918413746_2053194767_n.jpg
*
Ik trouwde met Ed (Eduard Douwes) Dekker
op 19 augustus 1978.
*
 photo 1002410_10200786898413246_1432905739_n.jpg
*
Helaas stierf Ed op 5 april 1986 aan 
de gevolgen van leukemie.

Het mooiste dat hij mij heeft nagelaten 
is natuurlijk onze zoon:
Edwin (ook Eduard Douwes) die geboren is
op 7 november 1984, onze grootste wens
was eindelijk uitgekomen! 
*
 photo 998601_10200791031316566_2080975559_n.jpg
*
 photo 941707_10200791038516746_622088276_n.jpg
 *
 photo 998897_10200786889093013_1657766792_n.jpg
 photo 1003112_10200791032836604_1298730715_n.jpg
*
 photo 1003651_10200791032156587_443794130_n.jpg
*
 photo 1016308_10200786854052137_2059007146_n.jpg
*
 photo 375636_10200786897293218_1004147330_n.jpg
*
 photo 1016831_10200789178350243_378003153_n.jpg
*
 photo 1016525_10200786903813381_1328780241_n.jpg
*
 photo 1000805_10200799575490165_857861145_n.jpg
*
 photo 988658_10200799566009928_1011286285_n.jpg
*
 photo 1045076_10200799568329986_248006858_n.jpg
*
 photo 1000805_10200799569290010_1380688840_n.jpg
*
 photo 1003989_10200799570290035_1504843365_n.jpg
*
 photo 1002065_10200799566929951_29471757_n.jpg
 *
 photo 1013783_10200791034756652_1721910790_n.jpg
*
 photo 1012619_10200786905573425_393741354_n.jpg
*
 photo 1011724_10200786906453447_1570667099_n.jpg
*
 photo 1010011_10200791042276840_1626849934_n.jpg
*
 photo 264877_10200786901573325_35417167_n.jpg

 *
Sinds ongeveer 1970 speel ik altsaxofoon
bij muziekvereniging Olympia/Con Brio.
Ik heb een saxofoon van de vereniging, maar
ook een altsax en een (gebogen) sopraansax
van mijzelf. 
Verder heb ik nog een Xaphoon, een nogal
onbekend muziekinstrument.
Ik speel sinds januari 1973 bij de
Gouwzeekapel en in de zomer ben ik
invaller bij de Kaaskapel tijdens de
kaasmarkten in Edam.
Echt les heb ik nooit gehad, alleen wat
aanwijzingen van mijn jongste broer, die eigenlijk
trompettist is, maar zichzelf saxofoon geleerd heeft
(net als mijn vader (ook trompettist) al eerder deed)
 
*
 photo 998378_10200786908213491_1005081223_n.jpg
 photo 1013046_10200799574650144_903624391_n.jpg
 photo 1011328_10200791035676675_1108225312_n.jpg
*
 photo 1011805_10200791039956782_280560307_n.jpg
*
 photo 382495_10200791041556822_985952038_n.jpg
 photo 992868_10200789287032960_1316092995_n.jpg
*

 photo 1011295_10200800212986102_2121448231_n.jpg
*
Edwin begon al jong te spelen op een es-hoorn  
en stapte later over op een bugel.
Hij was bij de Gouwzeekapel ook slagwerk-invaller.
Sinds zijn verhuizing naar Arnhem speelt 
hij niet meer, jammer.
Edwin heeft een vriendin
en twee honden: 
Laila en Dinar 
*
Zelf woon ik nog steeds in Monnickendam, 
alleen vlak na mijn trouwen heb ik 
een kleine twee jaar in Purmerend 
gewoond bij gebrek aan woonruimte
in Monnickendam.
In 1980 konden we een huis huren in 
Monnickendam en in dat huis woon ik nog steeds.
Ik woon hier heerlijk, heb een prachtig
uitzicht en een gezellig buurtje, dus zonder goede
reden zal ik niet uit dit huis gaan en
Monnickendam verlaten! 
*
Monnickendam heeft stadsrechten sinds 1355
en behoort tot de gemeente Waterland.
Monnickendam ligt in Noord-Holland, 
aan de Gouwzee.
*
KLIK
 photo 1017228_10200803734874147_889329631_n.jpg
 
 photo 998673_10200800211466064_203027874_n.jpg
 *
 photo 1011359_10200800210426038_1279929179_n.jpg
*
 photo 1016102_10200800205065904_1005487366_n.jpg
 *
 photo 996718_10200786916453697_1527309171_n.jpg
Mijn uitzicht
*
 photo 992998_10200786874052637_900073428_n.jpg
*
 photo 375635_10200786891573075_1428084516_n.jpg
*
 photo 971647_10200786895733179_1755446352_n.jpg
*
 photo 992989_10200786894533149_1513207190_n.jpg
*
 photo 1002406_10200791036636699_1917815527_n.jpg
*
 photo 994764_10200791051517071_318141000_n.jpg
*
 photo 1000785_10200791037676725_934392324_n.jpg
*

Ik hou van:  Lezen, knutselen en frutselen, 
tv-kijken, computeren, wandelen, fietsen, 
zwemmen, gezelligheid, zuurkool, muziek,
Monnickendam, treinritjes, de wisselende seizoenen,
ondergaande zon, fotograferen, lachen, sneeuw,
dagdromen, puzzelen, schrijven, EHBO, muziek,
zingen (als ik alleen ben, want ik ben zelf de enige
die het mooi vindt),theater, dieren, Sinterklaas,
saxofoon spelen en nog veel meer!
*
Ik hou niet van:  Spruitjes, huichelaars, chagrijnen,
oneerlijkheid, autorijden, gezeur, tuinieren,
huishoudelijk werk, 
roze koeken en witte chocolade,
spinnen,
zuurpruimen, treiteren, liegen,
hitte, etc.
*
Ik heb gewerkt bij Drogisterij de Wolf
in Purmerend
(drogisterij, verf en behang, reformartikelen)
en
Sportfondsenbad Monnickendam.
*
Mijn scholen:
Jan Nieuwenhuijzenkleuterschool
O.L. Prof.Ph. A. Kohnstammschool
Chr. MULO Monnickendam
 
 *
 ***********
 
______________________________________
 
Wie het kleine niet eert, is mij niet weerd!
______________________________________
 
Ook slimme mensen kunnen dom zijn
_______________________________________

Durf te blunderen, dan kunnen anderen ook eens lachen!
________________________________________
 
Mijn eetlust wint het heel vaak van mijn verstand!
________________________________________
 
Als je de kans krijgt je dromen te volgen,
grijp die kans dan met beide handen aan!
________________________________________

_Verwacht niet dat je serieus genomen wordt als
je altijd wat te mopperen hebt
_________________________________________
 
Leef je eigen leven, niet dat van een ander!
_________________________________________
 
Oordeel niet te snel, probeer je eerst eens te verplaatsen in
de situatie van de ander!
_________________________________________
 
Laat je tranen eens de vrije loop, soms lucht dat op!
__________________________________________
 
 
 
 _______________________________________

Maak je niet dik, dat heb ik al gedaan.
_______________________________________

Wie met vrolijkheid het leven beziet,
doorstaat beter zijn verdriet
_______________________________________
 
Aan een goed verstand heb je niet zoveel als
je het niet weet te gebruiken
 
________________________________________

Denk niet dat niemand je verdriet mag zien!
Door je verdriet te tonen word je alleen maar menselijker!
 
________________________________________
 
Doe maar lekker gek, het leven is al serieus genoeg!!!!!!
 
Photobucket - Video and Image Hosting
_________________________________________
Als je alcohol nodig hebt om vrolijk te zijn
wordt het tijd om na te denken!
 
__________________________________________
 
Tevredenheid maakt je een stuk gelukkiger.
___________________________________________

Verdriet spoel je niet weg met alcohol,
je krijgt er alleen een probleem bij!!!
_____________________________________________

Wees blij met wat je hebt en denk niet alleen aan wat je mist
______________________________________________

Misschien vind je alles leuk als je gedronken hebt, maar vinden
anderen joudan leuk,of lachen ze je alleen maar uit?
_______________________________________________
 
 Zonder muziek zou het leven een stuk saaier zijn.
________________________________________________

Vriendelijkheid is besmettelijk
________________________________________________

De mooiste cadeautjes zijn aandacht en interesse
, die zijn met geen geld te betalen!
________________________________________________
 
Als je interesse toont voor de mensen om je heen,
zullen ze zich ook voor jou interesseren
________________________________________________

Blijf jezelf, dan weet je wie je bent!
_________________________________________________

Als je een marionet wilt zijn, zorg dan
dat je zelf de touwtjes in handen houdt 
________________________________________________ 
 
Er zijn geen rozen zonder doornen, daarom hoeft mijn pad ook
niet over rozen te gaan, er zijn genoeg mooie bloemen zonder doornen.
________________________________________________
Photobucket - Video and Image Hosting
 
_________________________________________________

Het is prima om je aan te passen, maar blijf wel jezelf!
 _________________________________________________
 
Je hebt snel een slechte naam, er afkomen is veel moeilijker!
___________________________________________________

Toon eens oprechte belangstelling voor een ander,
je zal zien dat het je leven verrijkt
___________________________________________________

Hou rekening met de gevoelens van een ander!
___________________________________________________

Kritiek leveren is makkelijk,
kritiek incasseren is voor velen een probleem
____________________________________________________

Wees nooit te volgzaam,
anders ben je zonder leider reddeloos verloren
_____________________________________________________
Liever gek dan saai!
_____________________________________________________

Somberheid is als onkruid,
als je er niks aan doet groeit het snel
en is het bijna niet meer uit te roeien!
______________________________________________________

Als je je nergens voor interessert,
is het zeker dat je weinig leert
_______________________________________________________

Zonder oogkleppen zie je ineens veel meer!
Probeer het eens!
_______________________________________________________

Mensen met de grootste mond
kunnen vaak het slechts tegen kritiek! 
_______________________________________________

Hoe grijzer, hoe wijzer.
________________________________________________

Soms zijn er meerdere waarheden! 
________________________________________________
 
Wijsheid is ervaring en logisch nadenken
 _________________________________________________
 
Regionieuws:
 
 
 
 
 
 
 
___________________________________________

Zorgenloos is niet altijd zonder zorgen,
achter een lach zit soms veel verborgen.
____________________________________________

Vrolijkheid straal je uit, somberheid ook!
_____________________________________________

Juist in moeilijke tijden moet je elk lichtpuntje koesteren
_____________________________________________ 
Je mag je verstand onbeperkt gebruiken,
het slijt er niet van!!!!
Photobucket - Video and Image Hosting
________________________________________________

Als de nood het hoogst is, is er meestal geen wc in de buurt.
_________________________________________________

Als je het geluk niet ziet, zal je het ook nooit vinden
_________________________________________________
Geluk ligt voor het oprapen,
maar de meeste mensen stappen er overheen
, omdat ze teveel bezig zijn met de tegenslagen in het leven.
__________________________________________________

Als de zon niet schijnt, wees dan zelf het zonnetje in huis
__________________________________________________

Vrolijkheid maakt het leven lichter
__________________________________________________
Moeilijke mensen zijn uiteindelijk het moeilijkst voor zichzelf,
zij eindigen eenzaam
n denken dat anderen daar de oorzaak van zijn
__________________________________________________

Wie lastig is van geest, die ergert zich het meest
__________________________________________________
Al is het leven nog zo zwaar, herken het geluk en omarm haar
___________________________________________________

Wat een gedonder met al dat onweer,
zo gaat heel de zomer naar de bliksem!
___________________________________________________

Wie klein is stoot zijn hoofd niet zo vaak
____________________________________________________

Even voor alle duidelijkheid:
Alle hierbovenstaande uitspraken zijn van mijzelf!!
Ik heb gemerkt dat er "gepikt" wordt.
Geen ramp, want mijn vader zei altijd al:
"Immiteren is waarderen", maar toch......
het zou aardig zijn het even te melden.
___________________________________________________
 
Photobucket - Video and Image Hosting













































Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl