Kijk gerust even rond, reageren kan door op "vertel het maar" te klikken.

Daar ben ik weer! Ik heb de laatste tijd niet zo heel veel te melden en om nou steeds te schrijven dat ik met de stofdoek loop te zwaaien en de stofzuiger achter mij aan trek wordt na een paar keer toch echt saai!

Ik wacht dus steeds tot ik (ook) wat andere dingen te vertellen heb!

 

Het bed ligt heerlijk!!! Ik was er de eerste nacht wel bijna afgevallen, maar ik kon mij nog net tegenhouden!!! Ik was een bed gewend met een harde houten rand, nu heb ik een bed waarvan de rand onder mijn gewicht soepeltjes wat naar beneden veert en daardoor gebeurde het......ik draaide mij om, wat dicht bij de rand.....en die "rand" ging natuurlijk een klein stukje naar beneden, waardoor ik bijna doorrolde en ik in mijn eentje, midden in de nacht de slappe lach kreeg!!
 
Ik ben laat dit jaar, laat met de Sinterklaasspullen!!! Normaal hang ik 's avonds voordat die man voet aan vaste wal zet allerlei versieringen op, hang ik cadeautjes voor de ramen e.d.

Nu is het er even niet van gekomen, ik was bezig mijn slaapkamer voor een deel te ontruimen en alles wat ik kwijt moest heb ik ergens neergeknikkerd, waarvan ook een deel op zolder en ik was niet zo slim om daar eerst de Sinterklaasspullen tevoorschijn te halen.

Ik ben nu bezig mij door die rijstebrijberg op zolder heen te werken, nu wel meteen netjes, want de rommel steeds verplaatsen werkt natuurlijk niet, dus rustig aan alles uitzoeken en dan kom ik vanzelf bij de Sintspullen (nog voor 5 december hoop ik).  

 

Vandaag heb ik een staaltje van goede service meegemaakt!

Gisteren had ik iets besteld bij "Gadgethouse", want ik heb op korte termijn een cadeautje nodig en het kwam mij deze keer niet zo goed uit om te winkelen. Dus even rondneuzen op internet en ik zag iets leuks wat ik bestelde, gelijk even verder gekeken natuurlijk, want als ik toch bezorgkosten moet betalen kan ik misschien nog iets anders mee laten komen.

Dat lukte, ik had 3 dingen en vanmorgen werd het bezorgd!  

Als snel kwam ik in het doosje iets tegen dat ik niet besteld had en iets anders miste ik juist, fout dus!  

Op hun site ontdekte ik dat het wel voor dezelfde prijs was, maar ik wilde toch echt liever dat andere, dat was veel leuker en meer geschikt voor degene die ik het geven wil!!!

Ik hing dus al snel aan de telefoon en kreeg te horen dat ik morgen het juiste artikel bezorgd krijg en dat andere ding........mag ik gebruiken of weggooien, wat ik wil!

Nou, is dat service of niet?

Ik had daar nooit eerder iets besteld, maar nu weet ik dat ik dat gerust kan doen!!!!

 

Wat is het binnen toch gezellig als het buiten zo slecht is! Het regent en het stormt en ik lees op alarmeringen.nl dat de brandweer het druk heeft vanwege stormschade! Bomen en takken die op de weg liggen, dakbedekkingen die los waaien, ze hoeven zich niet te vervelen!!

Binnen bij de warme kachel en een paar kaarsjes is het heerlijk knus nu, ik hoef er voorlopig niet uit! Ik moet alleen even iets bij iemand door de brievenbus gooien, maar dat heeft geen haast. Als ik dan evt. natgeregend terug kom is het heerlijk om snel iets droogs en makkelijks aan te trekken en rozig op te bank te zitten!!!

Slecht weer is ook leuk op z'n tijd!!!

 

 

De laatste tijd slaap ik erg moeilijk in! Dat was al nooit mijn sterkste kant, maar nu duurt het vaak wel erg lang!

Maar als ik eenmaal slaap, slaap ik als een os en als ik geen wekker zet word ik 's middags pas wakker.  

Als ik wel een wekker zet loop ik urenlang als een zombie en ben 's avonds toch weer klaarwakker.

Maar vannacht heb ik toch heerlijk geslapen!!!!!

Ik heb een ander bed!

Mijn bed was wel eens aan vervanging toe, mijn lattenbodem was rijp voor grof vuil, steeds meer latten gingen los zitten, die ik dan steeds recht moest leggen!

Mijn matras was in de loop der jaren wat dunner geworden, dat is minder erg, maar in combinatie met een slechte lattenbodem was het minder geslaagd.  

Ik was er natuurlijk wel aan gewend, want het is niet van de ene op de andere dag slecht en ik denk ook niet dat dat de oorzaak van mijn slechte slapen was, maar toch liep ik al een tijdje aan vervanging te denken. Maar wat moest ik dan nemen? Is een goedkope lattenbodem wel goed? En wat voor matras dan?

Maar nu had zomaar ineens mijn broer een boxspring over, helemaal goed nog!  

Ja, daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk. Hij wilde hem zo snel mogelijk brengen, maar wist natuurlijk ook niet precies wanneer hij tijd had.  

Vrijdag sjouwde ik alvast mijn matras naar beneden en gooide hem in de kamer, voor de tv, even kamperen in de huiskamer! Daarna snel nog een deel van de slaapkamer ontruimt, zodat er niet teveel in de weg zou staan als het bed geplaatst werd.

De kleine ruimte onder bed gebruikte ik als opslagplaats voor van alles en nog wat en dat moest natuurlijk ook weg!

Die matras op de grond lag niet echt slecht, maar zondag kwam mijn andere bed!

Eerst moest mijn tamelijk zware 2 persoons lattenbodem naar beneden, ik had hem al boven aan de trap staan en alle losse latten had ik er uit gehaald. Heel handig, ik kon er nu zo doorheen stappen om aan de andere kant te komen.  

Maar wat we ook probeerden, het ding kregen we niet beneden, hij kwam klem te zitten.  

"Hoe deden jullie dat met de verhuizing?" vroeg broer: "Tsja, dat hebben we de verhuizers laten doen". Ineens kreeg ik een ingeving: Toen zat er geen traphek langs de trap, de vorige bewoners hadden die eraf gehaald en wij hebben hem erop gezet toen we er net woonden!!!

 Dat werd dus even een traphek eraf halen (en ja, we kregen het er ook weer op). Pfff, dat lukte, lattenbodem was beneden.  

De boxspring werd gehaald en met vereende krachten naar boven gebracht. We wilden het in mijn ledikant plaatsen, maar dat paste net niet helemaal, dus na nog wat sloopwerk kon mijn bed neergezet worden!!!

Super, nog een opdekmatras erop en ik kreeg er zelfs nog een extra dekbed bijgeleverd!  

Even een kop thee drinken (ja, die theepot wordt bij mij gevuld zodra hij leeg is, er is bijna altijd thee paraat!) en broer en vriendin vertrokken weer.

Even later vertrok ik ook, ik moest het clubhuis schoonmaken. Niet alleen, ik had hulp, dat is handig en gezelliger.  

Toen ik weer thuiskwam was ik bekaf en nog voor ik gegeten had was ik al op de bank in slaap gevallen. Ik werd laat wakker, maakte toch nog wat eten klaar en bedacht dat ik het nieuwe bed nog niet opgeschud had.  

Vervolgens nam ik een heerlijk warm bad en stapte daarna in een schone pyjama, tussen de schone lakens van mijn nieuwe bed!   Wow, dat lag lekker! Nu merkte ik pas echt hoe beroerd dat oude bed geworden was! Nee, ik sliep niet snel, maar ik lag wel heerlijk te genieten van een geweldig bed!

 

Nu nog flink wat opruimwerk doen in mijn slaapkamer en de rest van het huis en dan wordt de volgende missie nieuwe slaapkamergordijnen kopen!

Na Sint Maarten was het nu de beurt aan die andere Sint, zoals altijd weer een groot feest!

Ik moest natuurlijk met de muziek mee en al om half één ging ik hier de deur uit, om er pas om half vijf weer in te komen, bekaf! Maar het was leuk!

We kwamen aan op de haven en gingen op onze vaste plek staan, iets dat ons door één der toeschouwers niet in dank werd afgenomen: " Wanneer gaan jullie weer?" Nou, als de Sint er is!" "Jullie staan in de weg, zo kunnen we niks zien!". Tsja, dan had ie toch het verkeerde plekkie gekozen, misschien volgend jaar dan maar zonder muziek? Kunnen we ook niet in de weg staan en dan kan ik zelf een plekje opzoeken, zodat ik het zelf ook eens goed kan zien!

Eindelijk kwam er een klein bootje de haven in, door de luidsprekers klonk al muziek uit "Pirates of the Caribbean" en ja hoor, een bootje met piraten!!! En ze hadden cadeautjes van de Sint gestolen potjandosie! Gelukkig werden de snoodaards in den kraag gevat, bij den kladden gegrepen en de cadeautjes zijn weer terug. Ze bleven toch steeds weer tevoorschijn komen, ik kreeg er ook een paar achter mij aan, ze wilden mijn sax hebben: "Is die van goud?" vroegen ze mij hebberig!

We moesten weer lang wachten tot de Sint elk kind een handje gegeven had, maar het was mooi weer, dat hebben we wel eens anders gehad.  

Natuurlijk was dit voor veel mensen weer het moment om dwars tussen ons door te lopen, grrrrr, ook mensen die ik heel goed ken en normaal toch best wel aardige en fatsoenlijke mensen zijn, maar ik vind dit toch nog altijd onbeschoft! En vaak gaat het ook nog met fietsen en kinderwagens, hup, dwars er doorheen.

Ik kreeg een fiets over mijn voet en had een discussie met een knul die zeer hooghartig zei dat ik hem er door moest laten, hij gedroeg zich alsof hij de keizer van Japan was, nou, dan ben ik de koningin van Sheeba, ik ging dus niet opzij en legde hem (nogmaals) uit dat het niet mag, en dat het schade aan instrumenten kan veroorzaken en onbeschoft is etc.  

Het hielp niet en toen hij zich er toch tussendoor wurmde floepte er bij mij zomaar een scheldwoord uit! niet helemaal mijn gewoonte, maar het was er uit voor ik er erg in had!  

Blijkbaar hadden ze vandaag allemaal zin om het met mij aan de stok te krijgen, want ze wilden er allemaal bij mij door!  

En iedereen beweert er door te MOETEN, terwijl er toch echt meer wegen zijn die naar Rome leiden, ik wil ze zo'n weg nog wel wijzen ook! We staan daar elk jaar (al tientallen jaren) op die plek te wachten tot de Sint meekomt en veel van die mensen die er dwars doorheen liepen zouden dat dus kunnen weten (sommigen wonen hier al jaren, zijn er zelfs geboren), dus als je zo graag haast wil maken, zorg dan dat je er voor die tijd door bent en ga anders via een andere route!

Maar goed, dat is een regelmatig terugkerend probleem, het hoort er blijkbaar bij!

Daarna in optocht naar één der kerken, ik heb het volgehouden, hoewel ik lopend niet alles meegeblazen heb! Bovendien verloor ik steeds mijn muziek, dus op het laatst ben ik maar uit mijn hoofd gaan spelen!  

Het was nog een heel eind lopen, we waren natuurlijk al van ons clubhuis naar de haven gelopen (dat is niet zo heel ver), daar een tijd staan wachten (en spelen), dan een klein stukje lopen en weer een tijd wachten   en spelen en dan nog eens dat stuk lopen, pffff, ik ging steeds meer waggelen, ik merkte het zelf, maar hoorde dat later ook van degene die achter mij liep. Nog even de kerk in en een keer of 30 "Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht" spelen en dan weer terug naar het clubgebouw! Wat was ik blij dat ik er was.

Ik liep mij op een stoel zakken die in de gang tegen een muur stond, er kwam een tamboertje naast mij zitten, het leek net een wachtkamer zo met z'n tweeën in de gang, dus ik zei tegen hem: "De tandarts komt zo hoor!".  

Ik wachtte even tot de grootste drukte voorbij was, toen kon ik in de keuken zitten. Daar kwamen nog een paar mensen iets drinken en toen mocht ik naar huis!!

Het is altijd erg leuk hoor, ik ben gek op alles wat met Sinterklaas te maken heeft, maar het zou iets minder vermoeiend moeten zijn!

 

Hier wordt sint Maarten gevierd!

Als kind vierde ik het zelf ook al, met mijn lampionnetje (toen nog met echte kaarsjes!!) snoep ophalen en zingen. Af en toe ging er een lampion in de brand, als het hard waaide moeest je je lampion aan de onderkant aan het kwastje vasthouden. Ik ken iemand die in een winkel stond te zingen met haar lampion, toen dat ding vlamvatte, oeps, dat was een hele consternatie! Vroeger had ik extra lampionnen in huis voor kinderen die met een leeg, zwartgeblakerd stokje kwamen, kaarsjes had ik niet, maar dan hadden ze in elk geval een lampion.

 

Toen Edwin klein was, was het hier nog redelijk druk, erg leuk vond ik dat altijd.

Edwin liep altijd mee met een paar buurmeisjes en toen ze nog heel klein waren liep buurman of buurvrouw met het groepje mee, zodat ik thuis kon blijven om zelf snoep uit te delen, want wel snoep ophalen, maar zelf niet thuis zijn vond ik raar. Dat was altijd mooi geregeld zo.

De laatste jaren is het wat rustiger, maar een stuk of 20 krijg ik er toch wel gewoonlijk.

Ik probeer altijd thuis te zijn, want sint Maartenlopers vinden het niet leuk om voor dichte deuren te staan, maar Sint Maartensnoepuitdelers vinden het niet leuk om met hun snoep te blijven zitten!!!!!!

Sinds vorig jaar wordt er in het centrum (waar het toch altijd al druk is met Sint Maarten) iets extra's georganiseerd, met een "echte" Sint Maarten, maar daardoor   worden de kinderen uit de andere wijken getrokken.

Vorig jaar was ik niet thuis, dat kon even niet anders, maar ik zette het snoep voor de deur, met de mededeling dat ze zelf mochten pakken. Hoeveel er toen geweest zijn weet ik niet, maar voor ik wegging waren er al een paar geweest.

Dit jaar zat ik er helemaal voor klaar, een schaal vol zakjes snoep, zakjes chips, mandarijnen, appels en kleine cadeautjes, voor elk wat wils!

Even na zessen kwam de eerste, een heel kleintje, zoooooo lief, ik maakte er een foto van (die kan ik even niet plaatsen i.v.m. toestemming) en toen bleef het stil........ik had de tv heel zachtjes aanstaan, zodat ik ook de kinderen zou kunnen horen die niet aanbellen, maar alleen zingen. Daardoor kon ik de tv niet zo goed volgen, maar dat hindert niet, dat heb ik voor Sint Maarten wel over!

Ik keek eens uit mijn keukenraam en zag een groep meisjes met lampionnen voorbijlopen...VOORBIJ lopen......!!!

Het achterste meisje aarzelde, wilde toch naar mijn huis, maar de rest liep door en zij dus ook!

Daarna niks meer!

Tot acht uur....HOERAAAAA, er was er weer één!!!  

Pak asjeblieft wat extra's, ja, pak maar voor je broer ook, al pak je voor je hele familie, je bent de tweede en ik ben bang dat het daar bij blijft!!!  

Zo jammer, weer een traditie weg! Vroeger hadden we hier op vastenavond rommelpot, dat is ook al spoorloos verdwenen, nu dit weer! Ik blijf er niet meer voor thuis!! Ik zet de tv er niet meer voor zachter, het is gewoon over!!

Voor een verdwaalde Sint Maartenloper heb ik altijd wel wat in huis, maar extra dingen inslaan is dus niet meer nodig!

In het centrum was het druk, heel druk!!!! Ik hoorde al dat er mensen waren die snoep tekort hadden (ik heb nog wel wat over, had mij maar gebeld).

Daar heb ik niks aan, ik woon niet in het centrum, ik wil hier ook kinderen, we hebben in de straat toch echt wel wat meer kleintjes wonen, die had ik toch wel verwacht!  

Dan maar hopen dat zaterdag die andere Sint wel komt!

 

 

Zaterdagmorgen vertrok ik met mijn koffertje naar Arnhem, want Edwin was jarig en daar wilde ik natuurlijk bij zijn!

25 jaar is hij nu, onbegrijpelijk! Volgens mij kan hij helemaal nog geen 25 zijn!

Maar goed, het schijnt echt waar te zijn, dus het cadeau werd in mijn koffertje gestopt, een grote tas om mijn nek met overlevingspakket (een wagonlading zakdoekjes, iets te drinken, iets tegen een suikertekort, leesvoer, een zaklampje, pleisters, fotocamera, portemonnee natuurlijk, agenda, autopapieren (heel logisch in de trein), pennen en papier, gsm (2x), bus en treinkaarten, visitekaartjes,   snoepjes, medicijnen en kauwgom zijn toch zomaar wat dingen die je toch dringend nodig kan hebben), want zonder goedgevulde schoudertas ga ik niet op stap! Alles zat er keurig in, ik wilde hem dichtdoen en dat lukte niet! Er zat iets tussen de rits waar geen beweging in te krijgen was!

Snel pakte ik een andere tas en vervolgens knikkerde ik alles er zo in! Een deel was overzichtelijk, omdat dat in een organizer zat, maar de rest werd er zo bovenop gegooid.

Snel naar de bus! Mijn kaartjesautomaat was nog niet uitgeslapen, ik moest alles 3 keer aantikken voor hij reageerde en hij wilde mij bovendien een tienertoerkaart aansmeren, maar de aanhouder wint en ik was dus de winnaar!!!

Oeps, dat had tijd gekost, nog maar een paar minuten had ik om mijn trein te halen!

Ik weiger te rennen, ik ben meer van het snelwandelen en op het perron gekomen zag ik een meter of dertig verderop de conducteur al klaar staan om te vertrekken, hij blies op zijn fluitje.....ja, doehoeg, dat red ik toch niet meer! Ik stapte op de roltrap naar beneden en de trein vertrok!

Nu had ik tijd om een broodje te kopen, zoals ik al van plan was, want het oude brood dat ik thuis had is prima met een gebakken eitje of zoiets, maar om mee te nemen vond ik het toch minder geslaagd!

Pech, "mijn" broodjeszaak was verplaatst naar het stationsplein!  

Dan maar ander brood, ook goed, maar bij de kassa bleek ik mijn portemonne niet te kunnen vinden, doordat ik alles er zo ingegooid had! Er zat maar één ding op: Ter plekke de halve tas leeghalen, tot ik mijn portemonnee terugvond (en natuurlijk toen alles er weer zo ingekwakt!).

Even later stond ik weer op hetzelfde perron (met brood) om de trein naar Utrecht te pakken. Deze trein stopte ook een stuk verder, dus weer moest ik stevig doorlopen, maar ik was op tijd en liet mij zakken op de achterste stoel, van de achterste coupé!

In Utrecht staat de trein naar Arnhem meestal aan de andere kant van het perron, ik kan dan zo van de ene in de andere stappen, maar dat lukte nu niet helemaal, omdat ik achterin zat en weer moest ik tempo maken om achterin een andere trein te kunnen stappen!

Maar nu ging het goed, in Arnhem stapte ik uit en wilde de trein naar Presikhaaf pakken (als ik met de trein rechtstreeks uit Amsterdam kom heb ik altijd te weinig tijd om hem te halen en moet ik een half uur wachten, vandaar dat ik het geen probleem vond om in Utrecht over te stappen, dat komt meestal beter uit).

Even kijken......de trein naar Zutphen......huh.........bussen!?!?!

Maar waar staan die bussen dan?  

Met de supertrage lift (hij gaat zo langzaam dat het lijkt of hij stilstaat, iets dat daar overigens vaak schijnt te gebeuren) kwam ik aan   bij een balie en kreeg te horen dat de bussen aan Sonsbeekzijde zouden staan, leuk, dat is net de andere kant van het station.

Ik scheen nog precies de volgende bus te kunnen halen en liep daarom toch maar via de (enge en hoge) trap weer naar het perron, om er aan de andere kant via een betere trap (maar wel hoog) weer af te gaan (ondertussen werd nu op het perron omgeroepen waar de bussen stonden!!). Ik kreeg wel hulp van een vriendelijke ns-er, die mijn koffertje naar boven bracht, kijk, dat scheelt weer!!!

Hijgend kwam ik buiten en zag inderdaad vlakbij de uit/íngang een bus staan.  

Ik er snel naar toe, bleek het alleen een uitstaphalte te zijn, de instaphalte was een stuk verderop!!! Ik vroeg welke bus ik moest hebben naar Presikhaaf en vervolgens werd mij de stadsbus aangesmeerd!! Ja, ik ben gek, die moet ik betalen, ik wil met een bus van de ns, gewoon met mijn treinkaartje en bij de balie was gezegd dat   mogelijk was!
Dat is het nadeel van een kaartjesautomaat, die zegt niet dat er geplande werkzaamheden zijn! Aan de andere kant van het station staan de stadsbussen en die komen ook dichtbij Edwin zijn huis, als ik het vantevoren geweten had zou ik een kaartje tot station Arnhem genomen hebben en dan een stadsbus, maar ja, die automaat zei niks!

Bij de instaphalte aangekomen (ik had alweer stevig de pas erin, want er stond een bus), bleek mijn bus nog niet te komen, dit was de sneldienst naar Dieren en Zutphen, voor mij zou een kleinere bus komen (ik werd heel vriendelijk te woord gestaan door de mannen van "traffic support" en alles wat ze vertelden klopte ook!!).

Er kwam weer een bus en er werd al naar mij geroepen dat dat ook mijn bus niet was.......en dat gebeurde nog een keer, zucht, waarom had ik zo hard gelopen?

Eindelijk kwam er een 18-persoons taxibusje, dat bleek mijn bus te zijn!!!

Andere mensen werden tegengehouden: "Deze mevrouw is eerst, die staat er al zo lang, anders is de bus misschien vol en staat ze nog buiten!"

Wow, wat een service!! Mijn koffertje en ik pasten niet samen door de smalle deur, maar de chauffeur pakte hem al van mij aan en ik ging pontificaal voorin zitten, volop uitzicht en vlakbij de deur!

Na een toeristische route door Arnhem bereikten we station Presikhaaf en een paar stappen verderop woont Edwin, ik was er!!!

Er stond een heerlijke taart klaar om aangesneden te worden, gebakken door de buurman!

 

 

Edwin was 's morgens naar de buren gestuurd terwijl hij eigenlijk niet wist wat hij daar doen moest, maar hij kreeg daar een door zijn schoonmoeder bestelde taart in zijn handen geduwd......voor alle duidelijkheid: buurman is banketbakker en een goeie ook!!! (Het is ook één van de weinige winkels waar de echte Arnhemse meisjes verkocht worden. Er zijn twee soorten van die meiden, maar de platte zijn de echte!!)

Edwin zijn schoonvader maakte een heerlijke Indische maaltijd, mmmm, super!!!

Een vriendin van Karin maakte nog allerlei lekkere hapjes:   mjammie heerlijke gevulde eieren, verse aardbeien met chocola, zelfgemaakte slagroomtruffels, allemaal dingen waar ik niet van af kan blijven!!!!
Het was een heel gezellige en smakelijke avond, leuk!!!
De buurvrouw zorgde voor mijn bed (zij heeft een heerlijk luchtbed!!) en ik heb fantastisch geslapen. De honden hielpen mij bij het wakker worden!

 

Zondag zijn we naar een rommelmarkt in de buurt geweest, erg leuk en na nog even wat gegeten te hebben werd het tijd om naar huis te gaan. Op zondag gaat de trein   maar één keer per uur van station Presikhaaf (ja, hij reed weer) en Edwin wilde mij ook wel naar het hoofdstation brengen als mij dat beter uitkwam, maar dat vond ik onzin, ik pas mij wel al aan de treintijden aan!

Terug verliep het heel wat soepeler,   ik stapte wel weer over in Utrecht, omdat die trein nou eenmaal eerder ging en daar stond de trein naar Amsterdam al klaar en ook de bus bleek al op mij te wachten (wel een bus die iets verder van mijn huis stopt, maar ik had geen zin om op die andere bus te wachten, dit ging sneller!).

 

Eigenlijk kon ik zaterdag de "Mexicaanse griepprik" halen, maar dat leek mij niet handig om nog even snel te doen voor ik wegging! Dinsdag is er een herkansing, dat is voor mij een gunstiger dag!

 

Vorige week mocht ik onverwachts weer eens naar de schoonheidsspecialiste-in-wording, deze keer voor een lichaamsmassage.

Geen idee of ik het lekker zou vinden, maar in elk geval zou ik weer een ervaring rijker zijn!

Al vroeg moest ik op stap, ik moest de trein van 10 over 8 hebben vanuit Purmerend.

Zo vroeg ben ik nog niet echt op z'n best,eten ging met dwang naar binnen,   ik kon de juiste kleren niet vinden en mijn voordeelurenkaart bleek spoorloos te zijn!   Waarschijnlijk in een andere tas laten zitten, want hoewel ik een geweldige tas-organizer heb (alles heeft een eigen plaatsje en alles kan in zijn geheel overgeheveld worden naar een andere tas), wil ik die kaart wel eens in een apart vakje van mijn tas stoppen.

Ik pakte de tas waarvan ik verwachtte dat hij erin zat, maar nee hoor, niet te vinden (hij zat er natuurlijk wel in, maar ja, het was nog vroeg!!). Nog enkele andere tassen bekeken, maar nergens vond ik dat ding. Dan maar zonder, zo veel maakte dat niet uit, want op de heenreis mocht ik hem toch niet gebruiken (voor 9 uur mag alleen in het weekend!), alleen terug! Het is maar een korte rit, dus toch al niet duur en dan twee enkele reizen, waarvan eentje met korting, zal waarschijnlijk niet veel duurder zijn dan één retour zonder korting.

Ik was mooi op tijd op het station, waar even later de schoonheidsspecialiste-in-wording zich ook meldde. In de school moest ik even wachten, de leerlingen moesten eerst hun stoel in orde maken voor ze de modellen mochten binnenlaten, want, zo meldde mij een lerares mij: "Anders komt u in zo'n chaos", ik begon wakker te worden en meldde: "Ik ben wel wat gewend, moet u mijn huis maar zien".

De massage was niet verkeerd, wel lekker eigenlijk, maar de beenmassage vond ik toch het lekkerst!

 

Toen ik vertrok, moest ik de trein van half 11 kunnen halen volgens de schoonheidspecialiste-in-wording, maar ik vergat haar te vragen op welk perron ik moest zijn en doordat ik dat eerst op moest zoeken, miste ik hem net!

Dan maar een half uurtje wachten, ook geen probleem en op mijn gemak wandelde ik naar het juiste perron, terwijl ik van een paar ns-medewerksters een pakje zakdoekjes in mijn handen gedrukt kreeg!!  

Ruim op tijd was ik daar natuurlijk, en toen het bijna tijd was, verscheen er op de borden een heel andere trein, bovendien zou die later vertrekken dan mijn trein, dus dat klopte niet echt. Mijn trein zou over enkele minuten moeten vertrekken, dus ik moest snel zijn en ik meldde mij boven bij een balie met de mededeling dat ik naar Purmerend (de trein naar Hoorn) wilde, maar dat er iets anders op de borden stond als eerstvolgende trein die daar zou komen. Wilde ze precies weten wat er stond, ja, weet ik veel, ik wist alleen dat het fout was. "Ja, maar als u niet weet wat er staat..." kreeg ik te horen. Ik vraag mij nog steeds af wat dat er toe doet, het was fout en ik wilde weten waar mijn trein gebleven was!!!!! Ik vertelde ook dat de tijd van die trein later was dan mijn trein zou moeten vertrekken: "9 over of zoiets" "Er gaat helemaal geen trein   om 9 over""Nou dan is het 8 over, het is in elk geval later dan mijn trein zou gaan!" "Er staat gewoon Hoorn op hoor!" Ik rende naar het juiste perron en kon nog net instappen!

Pfff, bijna weer gemist! Echt waar, er stond eerst iets anders op de borden en dat leek die ns-medewerkster niet te willen begrijpen en door haar lange doorvragen had ik hem dus bijna gemist!!!   Zucht, daar had ik dus ook niets aan, volgende keer maar een notitieboekje meenemen, zodat ik exact kan melden wat er staat, dan zal ik er ook het tijdstip bijschrijven dat de melding verschijnt!!!

 

 

Zaterdagavond was het dan eindelijk weer zover!

Gelukkig was het droog, dat maakt het een stuk leuker!

De route van de speurtocht (de kinderen moeten letters zoeken en daar een woord van maken) was enigszins aangepast i.v.m. een sterfgeval. Het zou ook niet juist zijn om daar voor de deur een griezelfeestje te houden.

 

Overal kon je spoken, heksen en andere engerds verwachten:

 

Boven je hoofd

 

 

Op de grond

 

Achter bomen

 

 

 Tussen de struiken

<

 

 

Echt overal kon er ineens iets tevoorschijn komen en de één was nog enger dan de ander, hoewel er ook vriendelijke wezens tussen liepen!!!
Dat was ook wel leuk, voor de kleintjes ineens een stuk minder eng en voor de kleintjes is het toch in de eerste plaats bedoeld!

De tocht voerde door allerlei steegjes waar ik nog nooit geweest was, via een garage en een tuin kwamen we weer op een achterpad en alles natuurlijk flink donker!

De meeste lantaarns waren afgedekt en rookwolken zorgden ervoor dat het zicht hier en daar nog slechter was.

Veel engerds bleken mij te kennen, maar soms herkende ik ook een stem.

 

 

 

 

Reanimatie hielp niet meer!

 

 

 

 

Dankzij mijn flitser even een kijkje achter de schermen!!

In het echt was dit niet te zien, daar was het gewoon veel te donker voor!

Tsja, dan moet je maar niet vanuit het donker mijn naam roepen!

Dan wil ik weten wie er achter zit!!!

 

Als er kinderen voorbij kwamen ging de taart open en kregen ze een snoepje.

 

Er stond vissoep op het menu!

 

 

 

Zaterdag is het weer zover: De jaarlijkse spookspeurtocht voor kinderen van 6 tot 12 jaar, van 18.30 tot 20.00 in   donkere stegen en enge straten, langs griezelige grachten en door duistere achterafjes in Monnickendam.

Jongere kinderen vinden het soms wel erg eng, dat is wel iets om rekening mee te houden!

Hoewel het voor kinderen bedoeld is, zijn het zeker niet alleen de kinderen die ervan genieten, heel wat volwassenen doen mee, ook mensen die geen kinderen mee hebben!
Zelf ga ik ook zeker weer de hele tocht lopen, het is zo geweldig elk jaar, zo verschrikkelijk veel werk wordt er verricht en het is zo angstaanjagend leuk.....heerlijk!!!!

 

 

Overal gebeuren rare dingen, kom je heksen tegen, enge spinnen, nare spoken en ander gespuis en vaak als je het niet verwacht. Het moet een hele toer zijn om steeds weer iets nieuws te bedenken, maar tot nu toe is ze dat aardig gelukt!

Voor wie ook eens wil kijken: De start is bij de grote kerk (aan het begin van Monnickendam, bij de hefbrug), daar worden routebeschrijvingen uitgedeeld en het is helemaal gratis (maar ik neem aan dat donaties altijd welkom zijn).

Het is erg leuk om in even in de verkleedkist te duiken en iets engs aan te trekken!

Zet een heksenhoed op, of hang spinnen aan je kleren, zet een masker op of zet het juist af als je er van jezelf al eng genoeg uitziet, maak er wat van, zodat het allemaal nog veel griezeliger wordt!

 

Even wat foto's van voorgaande jaren om in de stemming te komen:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb er weer zin in!

Vorige week had ik mijzelf beloofd, dat dit weekend een heel rustig weekend zou worden!

Zaterdag even naar een verjaardag, maar dat is alleen maar gezellig en zondag gewoon helemaal niks!!!!

Misschien wel de hele dag in pyjama rondlopen, of juist wel actief, maar niks zou moeten, gewoon doen waar ik op dat moment zin in zou hebben!

Dinsdag kwam er al een verandering in de plannen, want de andere beheerster van het clubgebouw bleek dit weekend een concert te hebben met een ander orkest en daardoor kwam het haar niet zo goed uit om het gebouw schoon te maken. Daar kan ik mij wel iets bij voorstellen, dus besloot ik het deze week te doen.

Zaterdag was dus ik naar die verjaardag, cadeau mee..........ja, wat geef je iemand waar je alleen maar geld voor kan verzinnen? Nou?........... die geef je dus geld!!!

Is niet mijn favoriete cadeau om te geven, maar soms kan het niet anders.

Ik probeer er dan nog wel iets leuks van te maken, anders is het helemaal zo saai en deze keer vond ik een klein rood spaarvarkentje, met de tekst: "In geval van nood". Ze hadden ook een zwarte variant, voor "zwart geld", maar ik vond in dit geval het noodgeval (dat is twee keer geval) leuker.

Ik had nog een soort houten kratje met stro, vulde het varkentje met kleingeld  en ben aan de slag gegaan, met als resultaat dit:

 

 

 

 

 

Omdat ik toch wel graag de zondag vrij wilde zijn, besloot ik na die verjaardag (ik was 's middags gegaan) nog even naar het clubgebouw te gaan. Eerst even snel thuis omkleden, want vloeren dweilen en wc's soppen doe ik liever in oude plunje! Daarna snel op de fiets naar het gebouw..... ........al op afstand had ik door dat het feest niet doorging, het gebouw was bezet!!

Huh? Hoe kan dat? Er stond niets op het lijstje!!!

Binnengekomen zag ik de band, die wel vaker daar repeteert en één van de bandleden kwam naar mij toe om het even uit te leggen: Diezelfde middag hadden ze de andere beheerster gemaild dat ze die middag wilden repeteren en daarom stond het natuurlijk niet op mijn lijstje!

Hij bood er zijn verontschuldigingen nog voor aan, maar hij kon natuurlijk ook niet weten wat mijn plannen waren.

Gewoon pech gehad dus, geen hele vrije zondag!

 

Nu moet ik nog heen! Ik heb geen zin.....niet gewoon geen zin, want dat heb ik natuurlijk nooit, maar ik heb echte antizin!

Toch zal ik mij met mijn luie kont van de bank moeten hijsen, want morgenochtend moet het schoon (en droog) zijn! Morgenochtend dweilen is dus te laat, want dan is de vloer niet op tijd droog!

 

Ik zal dus toch maar gaan......dag vrije zondag.....!

Donderdag was ik even in Purmerend, in een klein winkelcentrum.

Ik kwam de supermarkt uit en liep zo ongeveer richting slager, toen de slager in mijn richting begon te roepen en te zwaaien: "Mirjam, joehoe, MIRJAM, HIEHIER, Mirjam oeheeee, MIRJAM".

Ik had niet het idee dat er iemand achter mij liep en ook voor mij liep niemand. Zou hij mij bedoelen? Maar ik heet geen Mirjam, vroeger niet en nu nog steeds niet!!!!

Ik had geen zin om van grote afstand (een meter of 20 schat ik) te roepen: "Als je mij bedoelt, ik ben Mirjam niet", stel je voor dat er toch nog iemand achter mij liep! Ik besloot om net te doen of ik niks merkte en tijdens het voorbijlopen keek ik nog één keer richting slager, die waarschijnlijk ondertussen doorhad dat ik een volslagen onbekende voor hem was en vriendelijk riep hij luidkeels naar mij: "GOEDEMORGEN!", waarna ik grijnzend een andere winkel indook!