Ik ben op zoek naar betonnen plantenbakken die te stapelen zijn, een stuk of 5!

Het moet niet te duur worden, maar het moet wel stevig zijn, want ik gebruik het als erfafscheiding achter mijn bankjes!

Wie heeft een goede tip voor mij???

 

Mijn bankjes worden vernield door de aanhanger van de buren en dat ben ik nu zat! Vorig jaar heb ik er al eens eentje moeten laten maken, maar ik ben niet van plan om aan de gang te blijven!!

Melden dat de aanhanger op eigen erf moet staan helpt niet, dus volgens mij blijven er nu nog twee mogelijkheden over: Naar de politie, of zorgen dat het gewoon niet meer kan!!!

Ik kies liever voor het laatste, ik heb nog nooit problemen met buren gehad  (ook met deze buren verder niet) en ik heb geen zin in ruzie, maar dit wordt mij echt te gek, dus er moet iets gebeuren!! Ik wil voor een vriendelijke oplossing zorgen.

 Daarom maar plantenbakken ertussen en het liefst heb ik iets van beton, want daar beschadigd de aanhanger ook van als ze hem er toch tegenaanknallen en als ik iets van hout heb is dat binnen de kortste keren stuk, dus dat is geen optie!

 

 

 

Vorig jaar heb ik al eens gekeken bij een tuincentrum, maar het enige dat ik kon vinden was erg duur en te groot.

Ik heb daar maar weinig ruimte, dus ik wil iets dat lang en smal en niet al te hoog is, daarom denk ik dat die stapeldingen het handigst zijn, die zijn nog een beetje hanteerbaar voor mij!

In veel tuinen zie ik ze, maar ik kan ze op geen enkele site ontdekken.

Ik heb al een oproep op Marktplaats gezet!

 

Wie kan mij helpen????

 

 

 

 UPDATE

Maandagmorgen ging ik al vroeg met een volgeladen auto naar het clubgebouw!

De wekelijkse schoonmaak hadden we vrijdagavond al gedaan, omdat er toch niks was dit weekend (en maandagochtend moet het altijd schoon zijn), alleen moesten er natuurlijk wel spullen teruggebracht worden die gebruikt waren bij het concert.

Daar zou het waarschijnlijk niet smerig van worden (het regende niet), maar ik wilde dat toch graag even inspecteren voordat de eerste groep zou komen

Mijn auto was vol met spullen van iemand die het handiger vond als ik het meenam, veel oud papier en allerlei andere dingen uit het clubgebouw die ik als reserve meegenomen had voor zondag en die nu weer terug moesten.

Niet te geloven wat er allemaal in zo'n klein autootje gepropt kan worden!

Het meeste had ik zondagavond al in mijn auto gegooid, dat vond ik handiger.

Gelukkig maar, want ik was pas laat in slaap gevallen en na maar een paar uurtjes slaap blaak ik niet van enthousiasme op de vroege morgen (niet dat ik anders zo enthousiast ben 's morgens, maar nu was ik maar voor éénhonderdste deel aanwezig!!)

Eerst nog even de vuilcontainer naar de verzamelplek brengen, de laatste spullen in de auto mikken........heeeeee, er gaat een kat naar binnen...... "Heeee poes, ga er eens uit!!" Poes luisterde niet en ging naar de huiskamer, waar hij zich verstopte! Nee toch, ik wil weg, nu moet ik eerst dat beest nog zoeken! Even later ontdekte ik het dikke zwart/witte mormel (die wil altijd naar binnen en vertikt het meestal om weer naar buiten te gaan, ik moet hem dan optillen of duwen, anders krijg ik hem niet weg).

Gelukkig, hij was naar buiten, snel de deur dicht en het laatste in de auto zetten.......nee hè, nou zit dat misbaksel in mijn auto! "Kssst, wil je wel eens maken dat je eruit komt!!!" Hij ging, pffff, ik kon eindelijk vertrekken, om in een andere straat stil te staan achter een vuilniswagen! Er leek geen eind aan te komen!  Het was druk, maar zo heel af en toe lukte het één van de auto's voor mij om er voorbij te komen. Gelukkig, ze gingen rijden.....een klein stukje, want verderop stonden nog meer containers......ondertussen had ik geen andere auto's meer voor mij en ineens was er een gaatje, snel erlangs, nou, dat schiet lekker op!

Bij het clubgebouw alles uitladen en weer opruimen, koffie en thee zetten (alles was gelukkig nog keurig schoon, dus daar hoefde ik niks aan te doen) en wat kleine klusjes!

Ook een pot thee voor mijzelf, want daar was ik wel aan toe!!

Ondertussen kwamen er meer mensen spullen terugbrengen, dus het was allemaal wat rommelig, maar dat is wel gezellig!

Laatste mensen weg......afwassen, opruimen, ramen controleren (die laten ze wel eens openstaan) en ik mocht gaan!

Snel nog even boodschappen en tegen tweeën was ik eindelijk thuis, dat werd dus een late lunch.

De containers waren ondertussen leeg, dus ik haalde die van mij en die van mijn buren weer op (doen we altijd voor elkaar).

Deur open, spullen uit de auto halen............ieks...wasdanou? Ondertussen was er weer een poezebeest naar binnen geslopen, maar deze schrok zo van mij toen ik naar binnen ging, dat hij in de vijfde versnelling langs mij naar buiten sprintte! Ik schrok mij echt een slag in het rond!

Mag ik nu eindelijk dan lunchen?

De rest van de dag heb ik lekker niks meer gedaan, dat leek mij veel verstandiger!!

En 's avonds lag ik om half negen al in bed, heb niet lang wakker gelegen en na een sanitaire stop om kwart over acht, sliep ik door tot half elf, toen schrok ik ergens van wakker!!!!

Denk nou niet dat ik mij toen uitgeslapen voelde, ik had echt nog een paar uur nodig om mij weer helemaal in het land der levenden te voelen!!

 

 

 

Afgelopen zondag hadden we het concert met het operakoor en het was geweldig!!! Dus nu even geen extra repetities meer en het thuis oefenen kan voorlopig op een iets lager pitje (het moet natuurlijk nog wel, maar er waren nu wat erg moeilijke stukjes bij die ik er niet "in" kreeg).

Tussendoor moest ik ook nog even donateursgeld ophalen en dat ging dit jaar vlot, de meeste mensen waren de eerste keer thuis en de rest (op 1 na) de tweede keer! Zo snel is het nog nooit gegaan!! Gelukkig maar, want ik heb daar echt een hekel aan, ik zie daar elk jaar weer tegenop, maar ik kan geen opvolger vinden en iemand moet het toch doen!!

 

Zondag moesten we al vroeg in de kerk zijn, zodat we nog het één en ander konden doornemen,

Voor de pauze hadden we niet veel te doen, alleen helemaal aan het begin en aan het eind, de rest was voor de solisten met pianobegeleiding!

Alles voor de pauze was van Verdi!

Na de pauze kwamen we wat vaker in actie: Alleen, met koor en met solisten! Nu was het echt van alles wat: Opera, filmmuziek en nog zo het één en ander!

In Porgy and Bess heb ik een kleine solo die ik zelf niet zo mooi (het begin ervan) vind omdat hij zo hoog is! Verder geen probleem.........meestal! Deze keer had Bess haar Tomtom vergeten en kon daardoor Porgy niet meer vinden! Ik was de weg dus kwijt! Ik had door dat ik fout zat, maar pas later begreep ik dat ik gewoon een maat te laat begonnen ben!

Ik zag de dirigent al aanwijzingen geven, maar ik kwam er even niet uit en ging maar gewoon door, want stoppen is vaak nog beroerder!

Toen ik door had dat ik op achter lag probeerde ik een punt te vinden waar ik het weer goed op kon pakken, als ik een maat zou overslaan zou ik een rare melodie krijgen! Gelukkig zit er een lange noot in (maar dan ben ik al bijna klaar) en die kon ik korter maken om weer gelijk te komen, volgens mij is mij dat nog wel gelukt!

Waar het door kwam? Ach, ik kan allerlei redenen bedenken, zoals: Het klinkt daar heel anders, waardoor ik de andere muzikanten slecht hoor (dat maakt het wel moeilijker om het op te pakken als je fout zit) en ik was erg met die eerste noten bezig omdat ik die zelf niet mooi vind en van te voren had iemand mij herhaaldelijk gewaarschuwd dat ik die ene noot niet te hoog moest spelen, dus misschien was ik daardoor iets teveel geconcentreerd op het verkeerde, maar feit blijft dat ik natuurlijk gewoon verkeerd geteld heb!

Jammer, maar het kan gebeuren! Veel mensen hadden het niet eens door (dat is vaak zo, daarom schrik ik niet zo erg als ik fout zit).

Maar verder heb ik lekker gespeeld! De solisten waren geweldig (O, wat is die tenor goed!!!!! En Wiebke natuurlijk, maar dat wist ik al!!).

In de pauze was er een verloting en ik won een kaasplankje.

Toen ik dat vertelde riep iedereen: "O, lekker".  "Uhhh, het is alleen het plankje hoor, de kaas moet ik er zelf nog op doen!!"

Na afloop nog even met z'n allen wat drinken, gezellig met worst en kaas e.d. erbij!

Maar eerst moest ik nog even een rondje rijden!

Iemand bij mij uit de straat vroeg of ik direct naar huis ging, want dan wilde ze graag meerijden omdat ze haar fietssleuel kwijt was!

Natuurlijk heb ik haar even gebracht, het is een heel eind lopen en ze loopt niet meer zo goed als in haar jonge jaren, dus: "Stap maar in".

Leuk mens en we hebben even gezellig gepraat! Altijd als ik haar zie zal ze naar Edwin vragen en altijd is ze vrolijk en gezellig!

 

De "nazit" was gezellig,  we waren met een leuke ploeg: Leden van ons, leden van het koor en solisten, van alles wat dus en dat maakte het leuk om even na te praten!

 

Het is een druk muziekseizoen, maar dit hebben we gehad, het was leuk, maar het geeft ook even rust dat dit achter de rug is!

Op naar het volgende project!

 

 

Tijd is een raar iets, het is onbeperkt en toch hebben we vaak tekort tijd! 

 

Het valt mij wel eens op dat als iemand iets verteld over een bezigheid/hobby, dat anderen dan vaak roepen: "Daar heb ik geen tijd voor!!"
Meestal bedoelen ze dan dat ze het niet belangrijk/interessant genoeg vinden om er tijd voor te maken! En dat is toch echt iets anders!!!

Vaak kijken ze er dan ook nog bij alsof zij de hardwerkendste mensen ter wereld zijn en zich uitsluitend bezig houden met interessante dingen. 

Diezelfde mensen doen weer dingen waar een ander "geen tijd voor heeft" (of geen geld voor heeft).

Bovendien is het met veel dingen ook nog zo dat er niet eens veel tijd in hoeft te gaan zitten, dat is maar wat je zelf wil/kan!

Als er iets gedaan moet worden hoor ik ook regelmatig zeggen wie dat dan maar moet doen, want: "Die heeft toch niks beters te doen!"

Ik zeg daar niet altijd iets van, maar als ik dat hoor gaan mijn nekharen wel overeind staan!!

Je kan niet bepalen waar een ander tijd voor heeft, ook al lijkt het of een ander niets te doen heeft, daar kan je je lelijk in vergissen!

Soms doen mensen veel meer dan je denkt, niet iedereen hangt aan de grote klok wat zijn/haar bezigheden zijn en hoeveel tijd dat kost!
Bovendien zijn er mensen die vanwege hun gezondheid niet altijd bezig kunnen zijn en dat zijn echt niet altijd zichtbare of bekende ziektes!!!

 

Ik ben een avondmens, of eigenlijk meer een nachtmens en daar wordt vaak raar tegenaan gekeken!!

Geloof mij maar, het is helemaal niet prettig om een nachtmens te zijn! 

Het is niet handig, want de wereld weigert zich aan mij aan te passen!

Winkels zijn tegenwoordig wel lang open, maar in de namiddag zijn veel verse producten al uitverkocht!

De laatste tijd zijn er niet veel dagen meer dat ik kan uitslapen, maar voorheen kwam ik regelmatig pas om half 10 (of soms wel later) uit bed en als anderen dat hoorden, was de reactie ook weer vaak: "Daar heb ik geen tijd voor" en er werd bij gekeken alsof ik wel heel erg lui was.

Dat ik 's avonds laat vaak aan de slag ga en rustig om 12 uur 's nachts sta af te wassen of een kast aan het opruimen ben of zoiets, dat telt niet mee, zij slapen dan (maar daar heb ik dan geen tijd voor!!!) en eigenlijk vinden ze dat ik dat ook zou moeten doen.

Het vervelende is dat ik dan alleen klussen kan doen die niet teveel lawaai maken, want de buren slapen natuurlijk! Soms heb ik bijvoorbeeld echt zin om buiten even de ramen te lappen midden in de nacht, maar hoewel dat niet veel herrie maakt, denk ik toch dat dat 's nachts wel erg duidelijk te horen is. Dat geldt voor veel meer klussen, dus de mogelijkheden zijn beperkt!

Als ik naar bed ga, kan ik nooit direct slapen, vaak lig ik nog wel een tijdje wakker en als ik te vroeg naar bed ga lukt het helemaal niet meer om in slaap te komen!

 Helaas behoor ik niet tot de mensen die aan een paar uur slaap genoeg hebben.

Als ik langdurig vroeg moet opstaan, zal ik op den lange duur wel eerder in slaap vallen, maar dat duurt dus heel lang en zodra het weer kan verval ik vanzelf in mijn eigen ritme!

Ik ben nog nooit wakker geworden met het gevoel van: "Ei, zie de morgen krieken" of  "Hoera, een nieuwe dag!". Als ik opsta, voel ik mij de eerste uren net een zombie en ik kijk dan maar zo weinig mogelijk in de spiegel, want waarschijnlijk zie ik er ook zo uit!

Een echt slecht ochtendhumeur heb ik niet (vind ik zelf), maar er moet ;s morgens niet teveel mis gaan en asjeblieft geen gezeur op de vroege morgen, want ik kan dan toch wel minder hebben dan later op de dag!!!

Als het echt moet ga ik gelijk aan de slag, maar het kost mij dan wel veel moeite!

's Avonds laat wandel ik regelmatig een stukje, maar als ik datzelfde stuk 's morgens loop heb ik er moeite mee, ik merk dan dat ik mijzelf vooruit duw!

Met eten net zo, 's morgens kost het mij moeite om iets te eten, ik eet dan echt omdat het moet, terwijl ik rest van de dag onbeperkt door kan gaan en 's avonds helemaal. Als ik niet weg hoef ontbijt ik meestal wat later, dan ga ik eerst even zitten bijkomen!

Al blijf ik nog zo lang op bed liggen, ik heb altijd moeite met wakker worden! En 's avonds dus met slaperig worden!!

Bij de tv word ik wel eens slaperig en val ik ook wel eens in slaap, maar zodra ik dan opsta om maar naar bed te gaan ben ik weer klaarwakker!!

Toen ik kortgeleden aan iemand vertelde dat ik een paar keer 's nachts naar de Olympische spelen had gekeken kreeg ik ook weer te horen: "Daar heb ik geen tijd voor".maar dat heeft natuurlijk niks te maken met geen tijd hebben, maar alles met een slaaptekort als je er toch op tijd uit moet! 

Één voordeel heeft het "nachtmens" zijn wel: Ik vind het niet erg om 's nachts gebeld te worden!! Zelfs niet als ik al slaap!!

Daarom geef ik mensen die een beetje in de put zitten (of andere problemen hebben) wel eens mijn telefoonnummer, dan kunnen zij mij 's nachts bellen als ze het moeilijk hebben, want ik weet uit ervaring dat de putten 's nachts meestal veel dieper zijn!

's Morgens krabbel je zelf wel weer uit de put, maar 's nachts is vaak de rand niet eens te zien!

Ik denk dat dat komt omdat je 's nachts alleen bent, je wilt niemand wakker maken om even te praten. En daar ben ik dan weer voor!

Het gebeurt niet vaak, de meeste mensen vinden het toch een raar idee om 's nachts te bellen, maar ik heb gemerkt dat ze het vaak al prettig vinden dat de mogelijkheid er wel is!

Bellen ze mij wakker midden in de nacht dan is dat geen probleem, ik draai mij daarna weer om en slaap gewoon weer verder (tenzij het een erg heftig gesprek was natuurlijk), maar als ik 's morgens vroeg gebeld wordt heb ik er meer moeite mee, dan is er vaak geen tijd meer om daarna verder te slapen en blijf ik de hele dag suf en duf om 's avonds om een uur of 10 weer klaarwakker te zijn! Geen ramp voor een keertje, maar niet prettig!
Maar zo deelt een ieder dus zijn eigen tijd in, afhankelijk van bioritme, gezondheid, werkzaamheden en andere bezigheden, maar vooral ook afhankelijk van eigen prioriteiten!

 

Woensdagmorgen, half tien 's morgens ging de telefoon.

Ik zei netjes mijn naam, zoals het hoort.

Een heel enthousiaste stem aan de andere kant van de lijn meldde wie zij was en er achteraan kwam nog enthousiaster: "Haahaaai, gefeliciteerd met je dochter!!"

"Dank je wel, maar ik denk dat je het verkeerde nummer hebt, ik heb geen dochter".

Even stilte, pure verbazing aan de andere kant.

"Spreek ik niet met de Boer?"

"Nee, met Dekker"

Hahaha, het lijkt er niet eens op!

Vanochtend was alles weer bedekt met een laagje sneeuw, de winter weet van geen ophouden!

Deze winter hebben we al heel wat sneeuw gehad, heerlijk! Maar nu mag het lente worden van mij, dit is toch geen sneeuwballen- of sneeuwpoppensneeuw meer!!

De hele winter heb ik mijn sneeuwlaarzen weinig aangehad.

Ik droeg wel waterdichte laarzen, maar dat waren geen warme laarzen!

Heel in het begin heb ik mijn sneeuwlaarzen een keer aangetrokken, maar wat liepen die dingen beroerd zeg, daar moest ik eerst met twee paar extra dikke sokken in!  

Ik had ook wel vaag een gevoel dat mijn laarzen een andere voering hadden,   maar ach, die dingen worden weinig gedragen, dus ik was natuurlijk in de war!!!

 

Vorige week kwam ik op zolder de laarzen tegen die ik eigenlijk bedoelde, zo herinnerde ik mij die dingen, maar had ik dan twee paar sneeuwlaarzen? Begin ik geestelijk zo af te takelen dat ik dat niet eens meer weet?   En hoe heb ik het ooit in hoofd gehaald om zo'n grote maat te kopen?

 

Vandaag was ik de gang aan het opruimen en stond met die laarzen in mijn hand, die konden wel weer naar boven......toch maar eens kijken welke maat het nou eigenlijk was.. .....WAT??????

Maat 44!!!!!!!! Ik heb 36/37!  

Het is duidelijk, bij de vele spullen die Edwin hier nog heeft staan, horen ook een paar sneeuwlaarzen!!! Geen wonder dat ze zo belabberd liepen!!

 

Edwin, als je hier weer eens bent: Er staan nog laarzen van je!!!!

Vrijdagavond hadden we een extra repetitie met de muziekvereniging en deze keer was niet het koor erbij, maar wel de solisten! Dat was dus de eerste keer dat we samen repeteerden en hier en daar moest wel iets aangepast worden, om de zang goed uit te laten komen.

Er ging soms nog wel iets mis, maar daar was het ook een repetitie voor, dan kan dat nog en weet je in elk geval waar je op letten moet en wat extra geoefend moet worden.

Wat een strotten hebben die solisten zeg, wat een geluid......GEWELDIG!!!

Dit gaat echt heel mooi worden en ik heb er zin in!! Het is al snel de 14de, dus er moet nog even hard gewerkt worden.

Na afloop stond ik nog even te praten met o.a. Wiebke Göetjes   , ik vertelde haar dat ik nooit zingen mag, dat iedereen altijd vraagt of ik asjeblieft mijn mond wil houden, maar dat ik nou juist zo verschrikkelijk graag zing (en het dus thuis en in de auto doe als niemand kan meeluisteren!). Ze vertelde mij dat er nog hoop was: "Kom maar op les bij mij!"

Nou, dat zou wat zijn! Ik....zingen.....!

Het komt er natuurlijk niet van, ik heb niet veel tijd meer over en het kost natuurlijk geld, maar ik vind het wel een erg leuk idee!  

We zijn dit met onze muziekvereniging niet gewend, het is weer eens heel iets anders! Enkele nummers hebben we wel vaker gespeeld (ooit), maar nooit eerder met zang! En dan nu gelijk zoiets, echt geweldig!

De kaarten kosten 10 euro en volgens mij krijgen de mensen echt waar voor hun geld!!  

 

 

Mensen, wat heb ik heerlijk kunnen uitslapen!! Een paar dagen achter elkaar zelfs!

En dan ook nog een paar dagen zonder afspraken, dat had ik echt even nodig!

Denk maar niet dat ik nu uitgerust ben, want het lijkt wel alsof nu alle vermoeidheid tevoorschijn komt. Gisteravond op de muziek zat ik half te slapen en constant te gapen.

Dat is natuurlijk niet goed voor de concentratie, dus ik maakte heel wat fouten, ook fouten in stukken die gewoonlijk prima gaan! Ik verstond ook iedereen verkeerd, dus zelfs mijn oren waren in slaap gesukkeld.

Ik had echt even een duidelijke inzinking.

Toen een uurtje later het operakoor binnenkwam begon ik net een beetje wakker te worden.

Het was onze eerste repetitie samen met het operakoor, erg leuk, volgens mij gaat het geweldig worden!!

 

 

Voor de liefhebbers: Zondag 14 maart om 14.15 in de R.K-kerk aan het Noordeinde in Monnickendam! Entree 10 euro (incl. consumptie) en de kaarten gaan in de voorverkoop bij NIMO-boek (kerkstraat). Bekende melodieën uit opera, film en musical!

Het is een optreden van het operakoor onder leiding van Wiebke Göetjes en muziekvereniging Olympia/Con Brio (daar hoor ik dus bij ) en de solisten Nande Kootker-sopraan, Wiebke Göetjes-sopraan, Rosalinde Nierop-mezzo sopraan, Reinout Eeckhout-tenor, Bram Beddeleem-bariton.   Aan de piano Gilbert den Broeder en de predentatie wordt gedaan door Marten Horjus.

VOL=VOL

 

 

Het schiet dus al op en er moet echt nog wel iets aan gedaan worden, er zitten moeilijke dingen tussen!!

Maar we hebben een paar extra repetities en als iedereen ook thuis de stukken nog even goed doorneemt moet het lukken!!!
Ik heb er zin in!

Nu alleen nog even wakker worden.

 

Het werd weer eens tijd voor een bezoek aan de kapper, dus zaterdag vertrok ik al vroeg met de trein naar Arnhem (want wat je ver haalt is lekker en ik maak er gelijk een "dagje uit" van).

Eerst even winkelen, ik wilde in elk geval naar "Tiger", want die hebben we hier in de buurt niet. Die winkel is vanuit Denemarken alleen in Arnhem neergestreken!

Ik vroeg of er ondertussen niet meer winkels waren en er werd mij verteld dat er binnenkort een tweede komt...........in Nijmegen! Daar heb ik dus niks aan, dat is nog een stukkie verder met de trein!!! Jammer!

Het laatste stukje naar de kapper ging ik met de bus en keurig op tijd kwam ik daar aan.  

Ik werd meteen met mijn naam aangesproken, maar........het was "mijn" kapper niet!!!!

Huh? Waarisie?  

Ik heb het niet gevraagd. Ik vermoed dat deze kapper familie van hem is en ik hoop dat hij net zo goed is. Hij is in elk geval net zo vriendelijk!

Hij leefde zich duidelijk helemaal uit op mijn haar, de grijze plukken vlogen alle kanten op!  

Heerlijk, net als mijn "eigen" kapper (en zijn vader) ging hij gewoon zijn gang! Niet bij elke pluk vragen wat ik wil, maar zelf kijken wat met mijn haar kan (niet zoveel, ik heb stug en steil ragebolhaar met drie kruinen) en wat bij mij past!

Ik heb het al jaren behoorlijk kort, maar nu is het nog korter dan anders!!!

Een handvol gel erin en het lekker door de war gooien en klaar is Ans.

 

 

Ik hoop dat ik net als bij "mijn" kapper weer een paar maanden weg kan blijven, want dat is nu juist de reden dat ik daar altijd naartoe ga! Ik hoef maar een keer of 4, hooguit 5 per jaar geknipt te worden, terwijl ik bij andere kappers soms na een week of twee al voor joker loop!  

 

Daarna liep ik naar het vorige huis van Karin en Edwin, want daar woont iemand die ik ken en Karin had geregeld dat hij mij naar de andere kant van Arnhem zou brengen.

Erg aardig, maar zelf zou ik dat natuurlijk nooit gevraagd hebben, er gaan bussen en treinen en ik mankeer niks aan mijn benen. Maat dit was wel erg makkelijk natuurlijk.

 

Bij Karin en Edwin aangekomen kreeg ik spontaan honger, want het rook heerlijk naar verse appeltaart (hij kwam net uit de oven).  

Gezellig even thee gedronken daar, ik kon ook blijven eten, maar wilde liever bijtijds weg.

Terug stapte ik over in Utrecht (stom, ik stap daar dan in de trein die uit Arnhem vandaan komt, dus eigenlijk kan ik beter in Arnhem wachten).  

De trein naar Amsterdam zou op hetzelfde perron komen, dus dat was wel handig, geen geren naar een ander perron. De trein waar ik uitgestapt was vertrok en op de borden kwam de trein naar Den Helder (die moest ik hebben) te staan.

Daar kwam de trein, dat is snel! En wat leuk, hij had gezellig kleine coupeetjes, dat ben ik op dat traject niet gewend.  

Toen eindelijk iedereen uitgestapt was (waar kwamen al die mensen vandaan? Er leek geen eind aan te komen), ging ik snel naar binnen en nestelde mij in een hoekje bij het raam.....maar niet voor lang: "DAMES EN HEREN....dit is NIET de trein naar Amsterdam, dit is een extra trein" "Een extra trein kan toch best naar Amsterdam gaan?" probeerde ik nog hoopvol, maar nee, deze zou leeg naar het spoorwegmuseum gaan.

"Ik zat net zo lekker!!!" "O, maar die andere trein is veel mooier!".  

Hm, dat geloofde ik niet, ik vond deze nou juist zo leuk, maar er zat niks anders op dan toch maar weer uit te stappen. Er waren al heel wat mensen ingestapt en ze stonden allemaal op een kluitje te wachten op de juiste trein. Het leek mij slimmer om naar een rustiger plekje te lopen, ik had geen zin om te dringen!!

Ondertussen kwam ik allebei de conducteurs weer tegen, die al begonnen te grijnzen toen ze mij zagen: "Tsja, het spoorwegmuseum is ook leuk natuurlijk...."

De goede trein kwam snel en in Amsterdam moest ik nog even wachten op de bus naar Monnickendam.  

Ik ging nog even naar het clubgebouw, want daar stond een maaltijd op mij te wachten!!!

Die had ik vrijdagavond gekregen (ja, er wordt goed voor mij gezorgd) en werd daar zolang in de koelkast gezet, maar ik was hem vergeten mee te nemen!

Ik was snel weer terug, maaltijd even de magnetron in en smullen maar!!!

Geen idee of deze maaltijd nog een naam had ook, maar het was heerlijk!!!

Zondag had ik helemaal geen afspraken, echt helemaal niks!!! Dat is ook wel eens lekker, dus ik besloot eens lekker uit te slapen, daar was ik wel even aan toe, want het is nogal druk de laatste tijd en de Olympische spelen zijn erg leuk, maar niet best voor mijn nachtrust!
Verder lekker rustig dagje: Beetje teuten, beetje computeren, de wasmachine aan het werk zetten, de zolder opruimen.... (de chaos begint geleidelijk aan te veranderen in georganiseerde chaos) etc.

 

En maandag???? Heb ik ook geen afspraken!!!! De hele dag niet, alles is afgezegd! (maar niet door mij)

Dus weer lekker uitslapen en daarna zie ik wel! Heerlijk vooruitzicht!

 

Soms heb je van die dagen dat de simpelste dingen misgaan!

Het dreigde woensdag zo'n dag te worden, maar gelukkig duurde dat niet de hele dag.  

Ik zou die dag op kraamvisite gaan en gelijk de beide ouders feliciteren met hun verjaardagen deze week (ja, die hebben dus bijna alle feesten op een kluitje!).

Geheel tegen mijn gewoonte in, moest ik nog een cadeautje halen. Normaal heb ik dat veel eerder in huis, maar ik heb de laatste maanden niet echt gewinkeld.  

Ik vertrok eigenlijk al wat later dan ik van plan was, maar ik had nog tijd genoeg.

Eerst dan maar naar Volendam, daar wist ik een paar winkels vlak bij elkaar waar wel iets voor de nieuwe wereldburger en zijn broertje (19 maanden oud) moest kunnen kopen.

In mijn auto had ik inpakpapier en een schaar en plakband, want niet overal pakken ze het leuk in (het moest natuurlijk wel een leuk papiertje zijn).  

Het lukte, voor de baby kocht ik er een leuk cadeautasje bij en toen ontdekte ik ook nog leuke Disneytasjes, waar ik het cadeautje voor de oudste indeed.  

Daarna naar Purmerend, want daar wonen ze en omdat ik nog te vroeg was ging ik even naar de Wibra, waar ik heerlijk weer eens aan het rondneuzen ben geweest.

Ineens.....AU!!....zaten mijn vingers klem in een (rechthoekig) oog van mijn tas (waar mijn schouderriem aan vastzit). Vraag niet hoe ik dat voor elkaar kreeg, want ik heb zelf ook geen flauw idee, ik weet alleen dat het nog moeite kostte om los te komen en dat mijn vingers nog steeds een beetje pijnlijk zijn!

Daarna was het tijd om op kraambezoek te gaan, ik twijfelde even of ik het kleine stukje zou lopen, of dat ik de auto daar voor de deur zou zetten!

Ik besloot toch maar de auto te pakken, ik had voor 4 man cadeautjes mee, dus dan was het misschien toch wel simpeler om met de auto te gaan...

Het was druk, het verkeerslicht stond op rood en er stond een rij achter, waar ik mij niet tussen kon proppen. Ik had geen zin om te wachten en besloot een ommetje te maken, de andere kant op was rustiger en even later reed ik inderdaad in de juiste straat, maar kon niet sneller dan wandeltempo, want er liep een groepje schooljongens op straat en die hadden blijkbaar geen zin om een stapje opzij te gaan.  

Aan het eind van de straat waren twee parkeerplaatsen (insteekvakken) vrij. Het is echt het eind van de straat, want de zeer smalle straat is daar afgesloten met paaltjes, dus heel veel ruimte om te manouvreren was er niet, zelfs niet voor zo'n dinky toy als ik heb.

Ik wilde hem achteruit in het vak zetten, zoals ik meestal doe, maar al snel zat ik tegen een stoeprand....hm, ik dacht dat dat vak vlak naast die boom al begon, de stoeprand kon ik vanuit mijn zitplaats niet zien, dus ik moest gokken en zette hem in zijn vooruit en vervolgens weer een stukje opzij naar achteren en weer tegen de stoeprand. Oeps, waar begint dat vak ergens? Gelukkig was het huis waar ik moest zijn twee huizen terug, dus het zou vast niet opvallen. Na een keer of 6 (!!!) (kan ook 7 zijn), had ik mijn rode leeuw eindelijk op z'n plek, pfffff, Stien Stuntel was wel heel onhandig bezig!!!

Ik pakte mijn cadeautjes en kon vervolgens mijn tas niet meer vinden (die tas waar ik eerder met mijn vingers klem in zat)........na lang zoeken lag hij er gewoon, ik had niet goed gekeken, maar ondertussen had ik mijn hele autootje al overhoop gehaald. Maar nu kon ik toch eindelijk naar binnen en "Pa" zag mij al aankomen...deed de deur open en zei grijnzend: "Het inparkeren ging lekker hè?" Nou hoor! Hij had het dus wel gezien!!!

Verder ging het goed hoor, ik heb mij niet verslikt in de beschuit met muisjes, ik ben nergens over gestruikeld, het ging verder allemaal normaal!

En het babyjongetje was echt een schatje!!! En grote broer is ook een lekker knulletje!

Wat kan dat kind ondeugend kijken en wat praat hij al goed!!! Hij zegt gewoon al twee woorden van twee lettergrepen achter elkaar, nou, dat vind ik voor zo'n ukkepukkie toch al heel wat!

O ja, donderdag was ik ergens waar ik moest "fileparkeren" en dat deed ik zomaar even in één vloeiende beweging!!!! Ik kan het echt wel hoor, Anton!